Sunday, February 22, 2015

அது ..அவனில்லை (சிறுகதை)

ஏதோ ஒரு சத்தம் காது செவிப்பட்டறை வந்து அழுத்தியது .திடுக்கிட்டு எழுந்தாள் .சத்தம் வந்த திசையை அனுமானிக்க முடியாமால் அதிர்ந்ததுடன் அரண்டு இருந்தாள்,சுவரில் இருந்த மணிக்கூடு இது எழும்பும் நேரமல்ல அதையும் தாண்டியும் என உணர்த்தியது.யன்னலூடு நோட்டமிட்டாள் வெண்பனி கொட்டியிருந்தது .வந்து ஊரில் இருந்து புலத்துக்கு வந்து நாலு நாளாகியும் இரவு பகலும் மாறி இருந்தாலும் வெளி குளிரும் உள் வெப்பமும்  கூடி இறங்கினாலும் இந்த உலகத்தோடு ஒன்று இணைய முடியாமால் தவித்தாள் ,தனிமையும் விரக்தியும் குற்ற உணர்வும் இயலாமையும் ஒன்றுக்கு ஒன்று போட்டி போட்டு கொண்டு அழுத்தியது.

நாலு நாள் முதல் தான் கண்டவன் நானூறு நாள் தேக்கி வைத்த வெறியை தணிக்க முயன்றது உடலிலும் மனதிலும் தெறிக்க கட்டில் இருந்திருந்து எழும்ப மறுத்தது.கலைந்த ஒழுங்கற்று இருந்த உடையினூடாக  வலித்த தெரிந்த பற்குறியும் நகக்குறியும் இவளை கேலிசெய்தது,என்னவெல்லாம் பேசி எங்கையெல்லாம் வாதிட்டு முன்னோக்கிய பார்வை கொண்டவளாக முகம் காட்டி  இவ்வளவு காலமும்  முகம் தெரியாதவனுடன் இந்த கணத்தில் எல்லாம் கரைந்துவிட்ட கோபத்தை மறைக்க மீண்டும் வலிந்து யன்னலூடாக நோட்டமிட்டாள்.

ஒருத்தி நாயுடன் சென்று கொண்டிருந்தாள் .அவள் பாசையில் ஏதோ சொல்ல அது திரும்பி அவதானித்து கேட்டது ,பிறகும் ஏதோ சொல்ல தூரத்தில் ஓடியது .திரும்ப வந்து காலடியில் விளையாடியது மீண்டும் ஓடியது,,,அங்கும் இங்கும் ஓடிய மனதை இந்த காட்சி இந்த கணங்களில் நிற்க வைத்து சந்தோசம் கொடுத்தது, அதுவும் நீர்குமிழி மாதிரி உடைந்த்து ....இரவு தொழிலை முடித்தவன் பகல் தொழிலை முடித்து வர முன்  செய்யவேண்டிய காரியங்கள் என்னவோ எல்லாம் இருக்கு என்று சிந்தனை பட்டு அவசரப்பட்டு கட்டிலில் இருந்து துரத்தியது ..ஊர் ஞாபகங்கள் சூழ்ந்து கும்மாளமடிக்க அந்த நாளை தொடங்கினாள் ..அந்த கும்மாளத்தில் ஆமிக்காரன் முதல் கொண்டு ஊரில் தனது மனதை முதலில் பூக்கவைத்த  அவனும் அடிக்கடி பங்கு கொண்டிருந்தான்.

தூரத்தில் கேட்கும் ரயில் சத்தத்தின் அருகாமையில் இருந்த பழைய கைவிடப்பட்ட வீடொன்றில் தான் அவனும் இருக்கிறாள் என்பது அவளுக்கு தெரியாது ,ஒரு தசாப்தத்துக்கு முன்னர் அநேகர் நாட்டை விட்டு வெளியேறிய பொழுது பத்தோடு பத்தாக அவனும் போனதாக ஒரு கொசுறு செய்தி மட்டும் அறிந்திருந்தாள் அவ்வளவே ,,,எந்த நாட்டில் எந்த ஊரில் தெரியாது ..ஆனால்  அவள் வந்த நாட்டில் அந்த ஊரில்  நாலு கூப்பிடு தூரத்தில் அவன்.மூடிய கண்ணை கஸ்டப்பட்டு திறந்தான் ..அவனைப்போல சிதறிய பொருட்கள்  பல நாட்கள் சுத்தம் செய்த தளபாடங்கள் காலிபட்டில்கள் சூழ்ந்திருக்க அங்கும் இங்குமாக தங்களை மறந்து தூங்கி கொண்டிருந்தார்கள்.


வேலையா வெட்டியா இவர்களுக்கு அவசரப்பட்டு எழும்புவதற்கு .இவர்களை நாடோடி கூட்டம் என்றும் சொல்லலாமா என்றால் அப்படியும் சொல்ல இயலாது,,வீடற்றவர்கள்  ஒரு ஒழுங்குக்குள் வாழ விரும்பாதவர்கள் நாடோடிகள்  ,வாழ்க்கையை வெறுத்தவர்கள் ,நாட்டில் அரசே இருக்க கூடாது என்ற தத்துவவாதிகள் ,குடிகாரர்கள்  மருந்துக்கு அடிமையானவர்கள் சமூகத்தால் வெறுக்கப்பட்டவர்கள் என்ற பல வகையானவர்கள் .பத்து பதினைந்து பேர் வரை அங்கு ..ஜந்து ஆறு பேர் வெளியில் சென்றிருக்காலம் ...இப்படியான இடத்தில் ஏன் தான்  என்று எப்பவும் நினைத்து பார்ப்பதில்லை ..

அப்படி நினைத்தாலும் இங்கு வந்து சேர்ந்த  அன்று அந்த நாள்  அவள் தான் நினைவுக்கு வரும் ...அவள் தான் அந்த ரூமேனியாக்காரி இலியானா  .கொஞ்ச நாள் காணவில்லை ,,,இன்று யாருடன் படுத்து கிடக்கிறாளோ  ..அதை பற்றியும் அவனுக்கு கவலையில்லை  இப்ப இவனுக்கு பக்கத்தில் மூச்ச முட்ட கிடக்கிறாளே சூர்னாம்காரி அவள் தான் கொஞ்சநாளாக இவனின் அரவணைப்புக்குள்


அகதி முகாமிலிருந்து  ஊர் ஊராக  நாலு ஜந்து பேராக சேர்த்து ஊர் ஊரா வீடுகள் வழங்கியிருந்தது.  அப்பிடி அந்த இந்த ஊரில் இருந்த இரண்டு வீடுகளில் ஒருவீட்டில் இவனும் இவனுக்கு முன் பின் தெரியாத நண்பர்களும். என்றாலும் அதில் ஒருவன்  இவனை பற்றி அரசல் புரசலாக கொஞ்சம் கேள்வி பட்டிருந்தான். . அவன் யாழில் உள்ள பிரபல பாடசாலையில் பிரபல கிரிக்கட் வீரன் என்பது மட்டுமே ..அவனின் வித்தியாசமான சைட் கட்டும் வித்தியாசமான பூனை கண் மாதிரியாக இருந்தாலும்  அது அவனுக்கு பொருந்தி கவர்ச்சியூட்டுவதால் ஆண் சரி பெண் சரி இன்னொரு முறை பார்க்க  தூண்டுவதாக இருந்தான் .

 ஆனால் யாருடன் பேசாமால் அவன் அந்த மெளனத்தோடை எழும்பி ,திரிந்து மெளனத்தோடை உறங்குவது மற்றவர்களுக்கு எரிச்சலூட்டவதாய்இருந்தது...அவர்கள் அவர்கள் தங்கள் தங்கள் நினைத்தபடி அவனை பற்றி கதையை உருவாக்கினார்கள்.அதில் சிலரின் கதைகளில் அவனின் அழகுக்கு ஊரில் அவள்கள் காதல்கள் செய்யமாலாக இருந்திருப்பாகாகள்  ,அப்பிடி ஒருத்தி காதல் செய்து அவள் ஏமாத்தி அல்லது அவளால் ஏமாத்தப்பட்டு பெற்றாரால் பிரிக்கபட்ட பின் இப்படி ஆயிற்றான் என்பது. .அவர்களின் கற்பனை திறன் குதிரை வேகத்தில் பறந்தாலும்   சில நடந்திருந்தது என்பது  என்னவோ உண்மை தான்....ஆனால் இவனது இந்த போக்குக்கு  அது தான் காரணமென்று யாராலும் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்லை.


பகல் பொழுது எப்பொழுதும்  திசை தெரியாமால் நோக்கமின்றி நடந்து செல்வான் . சில நாள்  வீடு திரும்ப மாட்டான் .எங்கு உண்டான் எங்கு உறங்கினான் என்பது வீட்டில் உள்ளவர்களின் கேள்வி இருந்தாலும் அவர் அவர்களுக்கு இருந்த சோலியில் முக்கியம் பெறாமால் இருந்தது .அல்டி போன்ற மார்க்கட்டுகளில் குறைந்த மலிவு விலை குடிவகைகளை  வாங்கி குடித்தாலும் பிரச்சனை இல்லாமால் இருந்தான் .ஒரு நாள் என்றுமில்லாதவாறு சத்தமிட்டான் .பொருள்களை அடித்து உடைத்தான் .கட்டுபடுத்த முடியாத ஒரு விசுவரூபம் எடுத்தான் .அம்புலன்ஸ் கொண்டு சென்றது .சென்ற வேகத்திலையே திரும்பி வந்தான் உளவியல் மருத்துவமனையிலிருந்து  அவனுக்கு ஒன்றுமில்லை என்று .
.

நினைத்து நினைத்து குடித்தான் .என்ன நினைத்து குடித்தது என்று யோசித்தான் .பிறகு அந்த காதலா என்று மண்டையில் அளவெடுத்து பார்த்தான் .சீ  ஸ்டுப்பீட் என்று துப்பினான் ..மீண்டும் ஒரு முரடு குடித்தான்  அது காரணமில்லை என்று  முழுமையாக நம்பினான் ..விளக்கமாக இவ்வளவு தெளிவாக இருக்கும் பொழுது எதுக்கு ஏன்  இந்த தேவதாஸ் கோலம்  தன்னை திருப்பி கேட்டான். .நாய் ஒன்று இல்லையே தவிர  மற்ற எல்லாம் அப்படியே இருப்பது போல் பிரமை கொண்டான். அந்த பாட்டு காட்சி மண்டையில் ஓட அந்த பாட்டை பாடிப்பார்த்தான்.  இரண்டு வரிக்கு மேல் வர மறுக்க மீண்டும் குடித்தான். அன்றைக்கு அந்த சிறுமி அவனை கண்டு வீறிட்டு அலறியது ஞாபகத்தில் வர ஒட்டு மொத்த போத்தலை உறிஞ்சி எறிந்த பின்  தெருவில் அரை குறை  உடுப்புடன்  நான் அவனில்லை ..நான் அவனில்லை  கூக்குரலிட்டு கொண்டு ஓடினான் .ஓடினான் .எவ்வளவு தூரம்  இப்பிடி ஓடி கொண்டிருந்தான் என்பது  அவனது நினைவில் இல்லாமால் இருந்தது.

சத்தம் கேட்டு அரண்டு பார்த்தான் .ஒரு பாழடைந்த வீட்டில் அழுக்கு பெட்சீட்டால போர்த்தியபடி  சிறிய விரிப்பில் கிடந்திருக்க கண்டான் .அதுவும் மிகுந்த அழுக்கானது ..அவனே பல நாள் குளிக்காதவனாக இருந்தும் கூட அங்கு இருந்த கெட்ட மணமும்  அந்த சூழ்நிலையும்  என்னவோ செய்தது. .எங்கே இருக்கிறேன் என்ற கேள்வி குறியுடன் முகத்தை வைப்பதை  கண்ட  அவள் தனது பெயர் இலியானா என்று அறிமுகம் செய்தாள் ..கட்டிடத்துக்கு அண்மையில் தான்   நட்ட ராத்திரியில் உங்களை மறந்து கிடந்தீங்கள் நானும்  நண்பர்களும் இங்கு வந்து சூடாக்கி  உறங்கி வைத்தோம் என்றாள் .

அலட்டிக்காமால் தூங்குங்க என்று அங்கங்கு சுற்றி இருந்த  தாடியுடனும் விகாரமான முகங்களுடனும் இருக்கும் ஆண்களும் .அரை குறை ஆடையுடனுமான பெண்களும் கூறினர்,

அங்கு எந்த வித ஹீட்டர் வசதிகளோ இருக்கவில்லை  .ஓரேயொரு சிறிய குமிழினூடாக தான் வெளிச்சம் வந்து கொண்டிருந்தது. பட்டரிகளினூடக  இயக்க பட்டிருக்கவேணும் . தூரத்தில் நடு ஹாலில் சில சுள்ளிகளை வைத்து எரித்து கொண்டிருந்தான் ஒருவன்..அப்படியிருந்தும் குளிர் அவனுள் நுழைந்து விறாண்டியது .அங்கங்கு ஜோடியாக குளிரூட்டி கொண்டிருந்தார்கள் ,

அவர்கள் அவர்களுக்கு சொந்தமான அங்கங்கள் மற்றவர்களின் கையிலும் வாயிலும் உரிமை கொண்டாடி கொண்டிருந்தன..
 இலியானா இவனை  பார்த்து கனிவாக சிரித்தாள் .முதலில் அவளது அசைவு அவனில் பரிவு போல் தோன்றியது .அது  தேவை போல தோன்றியது .அவளது இன்னோரு அணைப்பும் இன்னொரு முத்தமும் குளிரின் கதகதப்பை குறைத்தது ..அங்கங்கை முயங்கிய சத்தங்கள் கேட்டு கொண்டிருந்தின ..இவனால்  இவளில் உருவாகிய  கீதமும்  அதனுடன் சங்கமித்தது

இவர்களோடு  இவன்  ஜக்கியமாகி நாளாகி விட்டது , இவன்  வைன் கோஸ்டிகளோடை திரிகிறானாம்  என்ற செய்தி  ஆங்கில கால்வாய் கடந்து  லண்டன் வரை  பரந்து விரிந்தது ,

 இவனோடு படித்த எப்போதும் ஊரில் திரியும் ஒருவன்  பெயர்  சங்கர்  அவனுக்கு கெளவர பிரச்சனை ஆனது .
 உதுகள் திருந்திற கேசுகளில்லை ...உப்படி  கனபேர் தம்பி  ஊரில் அப்படி அப்படி இருந்ததுகள் எல்லாம் இங்கால் பக்கம் வந்து  இப்படி இப்படியாகி  கோலம் மாறி திரியுதுகள்   என்று அங்கால் பக்கம் இருந்து இங்கால் பக்கம்  கிட்டடியில் வந்த அந்த பெரிசு ஒன்று சொல்லுறது கூட கேட்காமால்  கடந்து வந்தான் சங்கர்,


ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட திருமணத்தின் பலனை கொஞ்ச நாளிலே புலத்தில் அனுபவிக்க தொடங்கினாள் அவள் .அந்த பந்த்ததின் விரும்பாத பக்கங்கள் தொடர்ந்து அழுத்த விட்டு விட்டு ஓடிவிடுவமோ என்று கூட யோசித்தாள். எங்கை ஓடுவது  மூன்று வருடத்துக்கு  முந்தி பிரிந்தால்  ஊருக்குத்தான் போக வேண்டும்  ஆட்கள் பயம் காட்டுவதை நினைத்து பார்த்தாள். ஊருக்கு போகவே போக முடியாது என்ற தெரிந்த உண்மையை தன்னை தவிர வேற யாருக்கும் இதுவரை தெரிய விட்டதில்லை ... செய்வதறியா  தவித்து கொண்டிருந்தாள்.

.எல்லா புலத்தின் விரும்பாத பக்கங்ளின் பாரம் ஒரு புறமும் வாங்கிய  பொருட்கள் பாரமும் மறுபுறமும் அழுத்த அந்த சுப்பர் மார்க்கட்டில்  வெளியில் வரும் பொழுது தான் சங்கரை சந்தித்தாள்.


அவன் இங்கிருக்கிறான்  அதுவும் பக்கதில் தான் அதற்கு மேல் இப்பிடி இருக்கிறான் என்று சொன்னது  ஆச்சரியமாய் இருந்தது.


அவன் அந்த கோலத்தில் இருப்பதுக்கு அவள் நினைப்பு தான் என்றது அதிர்ச்சியாய் இருந்தது...
அந்த நிலையிலும் தன்னை மறந்து சிரித்தாள் ...வெறும் பருவ சம்பவத்துக்காக இப்படி இருக்காமாட்டன் உறுதியாக நம்பினாள் , இது சங்கரின் முட்டாள தனமான் நினைப்பு மனதில் திட்டி கொண்டாள் .

அது உண்மையானால் எனது இக்காட்டான நிலையில் உதவியாக இருக்கும் என்று சுய நல நப்பாசை கொண்டாள்

அவன் வாய் விட்டு  ஆக்கோரசமாக சிரித்தான் .

எனக்கா பைத்தியம் உங்களுக்கா பைத்தியம் என்றான்
   இது சொல்லவா இவ்வளவு தூரம் லண்டனில் வந்தனி என்று துப்பினான்

எந்த உறவுகளை புதிப்பித்து கொள்ள தயாரில்லை  நான் வாழும் உலகம் வேறு உங்கள் முட்டாள்கள் உலகம் வேறு என்றான்

வாதங்கள் முத்தின பிரதி வாதங்கள் நடந்தன .ஆக்கிரமோசானான் .

..சங்கர்
நின்ற இடம் தெரியாமால் மாறினான்


எனக்கும் உனக்கும் எந்த உறவு இல்லை சொல்வதை  ஒரு கதைக்கு வைத்து கொள்ளுவம் ..இந்த கூட்டத்திலாவது என்னை சேர்த்து கொள்ளு  என்று அடம் பிடித்து அந்த இடத்தை போகாமால் நின்று கொண்டிருந்தாள்.


கோபத்தை தணித்தவன் இது எல்லாம் நடக்க கூடியதா ,என்று நல்லாய் யோசிச்சு சொல் என்று கேட்டான் ,

நான் ஒரு ஆண் என்ற படியால் ஏதோ தொலைஞ்சு போ என்று சும்மா விட்டிட்டினம்


ஒரு தமிழ் பெண்  நீ புலத்தில் இப்படி இருக்க நடக்க நம்ம சமூகம் விடுமா  அது தனது கெளவர பிரச்சனை பார்த்து உனக்கு வெடி வைத்துடும்.

  நல்லாய் யோசித்து பார் என்று நிதானமாக கூறினான்


அவள் தனது கருத்தில் உறுதியாக இருந்தாள் . ஏதாவது சுற்றிலாவது உன்னிடம் இருப்பேன் தானே  என்று கெஞ்சினாள்


மொழி ஒரு தடையாக இருக்கவில்லை  போலும்     எப்படியோ ஏதோ  புரிந்த  அந்த கூட்டத்தில் இருந்த ஹிப்பி  தலையன் ஒருவன்

அவன் கிடக்கிறான்  ,,கம்மோன் பேபி  யூ ஆர் வெல்கம் என்று ஆங்கிலத்தில் கூறி அவளை அணைத்தான்

தீடிரென்று அவனுக்கே   தெரியாதது  ஏதோ நடந்து  இருக்க வேண்டும்

தன் முழு பலம் கொண்டு தாக்கி அவளை விடுவித்து கொண்டு தூரத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தான்

அவர்கள் மறையும் வரையும் பார்த்து கொண்டிருந்தாள் இலியானா

ஒரு  பரவசம் அவளில் ஓடி கொண்டிருந்தது.ஏன் என்று தெரியாமால்...






Monday, September 29, 2014

அவளும் அந்த மூவரும் (சிறுகதை)

தம்பி சுறுக்கென்று சிப்டை( shift)மாத்து ராசா.

.அவனை அவசர படுத்தினார்.

இன்றைக்கு என்னவோ வழமைக்கு மாறா பிசியாய் இருக்கு ..இவங்கள் துலைவாங்கள் எங்கிருந்து தான் வாறங்களோ தெரியாது வந்து கொண்டிருக்கிறாங்கள்.அவருடையதை தொடங்க முன்னரே அவரே இப்பவே வேலை செய்து கடினமாக கஸ்டபடுவர் போல வார்த்தைகளை கொட்டி கொண்டிருப்பதை கேட்ட அவன் ,

கொஞ்சம் பொறண்ணை

இந்த கியூவை கிளியர் பண்ணி போட்டு தாறன் அது உங்களுக்கும் நல்லது எனக்கும் நல்லது.

அவர் நடுத்தர வயதை கடந்தவர் . இதே வேலையை  இங்கு கன காலமாக செய்யிறார்  அதிலை ஒரு பிடிப்பில்லாமால் அவருக்கு மட்டுமல்ல அந்த மூலையில் கடந்த வார தமிழ் பேப்பரோடு மல்லாடி கொண்டிருக்கும் இவரின் நண்பர் சண்முகமும்  அப்படித்தான் .அவர்கள் இரண்டு பேரும் என்ன அதிர்ஸ்டமோ தெரியாது இந்த நேர அட்டவணையில் ஒன்று சேர்ந்து   வேலை செய்ய அமையமெற்று விட்டது .. இன்றைக்கும் தொடர்ந்து இரண்டு பேரும் தான் பாடி பாடி வேலை செய்ய போயினம்

.இதனால் கொள்கை பிடிப்பிலும் குணநலங்களிலும் ஓரு மாதிரி அமைந்து விட்டார்கள் போலும். இரண்டு பேருக்கும் கிட்டத்தட்ட வட்டுக்குள்ளை போற வயது தான்.அப்படி ஒருக்கா நீங்கள் சொல்லி பார்த்தீங்கள் என்றால் அவர்களுக்கு கெட்ட கோபம் வரும்.அது மட்டுமல்ல தமிழ் தமிழ் கலாச்சாரம் பற்றி குறை சொன்னாலும் மிக மிக ரொம்ப கோபிப்பார்கள்,,,கோபம் வந்து துடிக்க அவர்களின் வார்த்தைகளையும் முகபாவங்களையும் பார்த்தீர்கள் என்றால் சிவாஜீயின் நடிப்பை ஓவர் என்று சொல்ல மாட்டீங்கள்

அது ஒரு எரிபொருள் நிரப்பு நிலையம் ..பெற்றோல் ஸ்டேசன்  என்று லண்டனில் இருப்பதினானல் மட்டும் அப்படி கூப்பிடுவதில்லை  ஊரிலையும் அப்படித்தான நாகரிகமாக சொல்லுவார்கள். இந்த பெற்றோல் நிலையம் லண்டனின் மத்திய பகுதியில் அமைந்திருக்கிறது.  ஒலிபரப்பு சேவை நிலையம் ஒளிப்பரப்பு சேவை நிலையம் பாரளுமன்றம் தூதரங்கங்களில் வேலை செய்யும் பிரபலங்கள் மற்றும் அதுக்கு வாற போற பிரபலங்கள்  எல்லாரும் இங்கு வந்து தரிசிக்காமால் ஒரு நாளும் போக மாட்டார்கள்
அதனால் என்னவோ பாடல் பெற்ற திருத்தல அந்தஸ்த்து பெற்றது போன்றதாயிற்றுது இது

லண்டனை பொறுத்தவரை   பெற்றோல் நிலைய வேலை இலங்கை தமிழரை பொறுத்த வரையில் படிச்ச ஆக்கள் என்றால் என்ன படியாத ஆட்களுக்கு என்றால் என்ன இது ஒரு பரம்பரை தொழில் மாதிரி ஆகி நீண்ட நாட்களாகி விட்டது.

பேப்பருக்குள்  தலையை கொடுத்து அதுக்குள்ளை நின்று கொண்டு பரந்தன் சந்தியில் சண்டையிட்டு கொண்டிருந்த சண்முகம்  ஏதோ அசுமாத்தமாக திரும்பி  மெல்லியகுரலில்

உங்கார்...அந்த சிவத்த பென்ஸ் காரில் போற கிழடு ...அன்றைக்கு ஒரு நாள் எங்கை போனாலும் உந்த பெற்றோல் நிலையம் வழிய எல்லாம் சிறிலங்கன் நிற்கினம் ஏன்  அப்படி என்று கேட்குது


அதுக்கு நீ என்ன சொன்னாய் என்று நமுட்டு சிரிப்புடன் மணியத்தார் வேலை தொடங்கும் படபடப்பை மறந்து

 ... பெற்றோல் நிலைய தொழில் படிக்கிறதுக்கு உலகில்  அதி சிறந்த பல்கலைகழகம் இருக்குது  சிறிலங்காவிலை தான் என்று விட்டேனே ..

.மூச்சு பேச்சிலை கதையில்லை  போட்டார்
 பெரிய நகைச்சுவையை உதிர்த்த பெருமிதத்தில் மணியத்தாரை பார்க்க

ஆனால் மணியத்தார் தன்ரை பங்குக்கு உதிலை நிக்கிறவகளிலை அந்த ஒரு மாதிரியாய் முன்னுக்கு தலையை வெட்டி ஒரு மாதிரி சிரிச்சு கதைச்சு கொண்டு நிக்குது எல்லோ
என்று சுட்டி கொண்டிருந்தவர் .

..நிறுத்தி  ஒரு செருமலின் பின்  முகம் முழுக்க கோபத்தை அப்பி கொண்டு,,,,உந்த உது ஒரு கொஞ்ச வருசங்களுக்கு முந்தி தாயின்ரை உடுப்பை ஒருகையை  முன்னும் பிடித்து கொண்டு மற்ற கையாலை லொலி பப்பை சூப்பி கொண்டு இங்கை வாறது ..
இப்ப பெரிசாயிட்டுது....போலை

அண்டைக்கு ஒரு நாள்  நான் பார்த்து கொண்டு இருக்கிறன்  என்று இல்லாமால்  ஒரு பொடியோடை நின்று கொண்டு எனக்கு சூப்பி காட்டுது ,,  வாயை வாயை ஓட்டி பல் பிடிங்கி கொண்டிருக்கினம்...கொஞ்சம் நேரம் பார்த்தன் தாங்க முடியாமால்  ஓடுங்கோ நாயளே அங்காலை நின்று செய்யுங்கோ என்று துரத்தி விட்டன்

இப்ப எங்கை என்னை  கண்டாலும் கப் சிப் என்று மணியத்தார் தொடர்ந்து கொண்டிருக்க அவன்  குறுக்கிட்டான் ...

அண்ணை கொஞ்சம் முந்தி  அவசர பட்டியள்  ,,,

இப்ப என்னை  இந்த பட்டறைக்காலை விடாமால்  உதிலை நின்று கதைத்து கொண்டிருக்கிறியள் ..என்னை இதுக்காளை விட்டு  பாரமெடுத்து கொண்டு உங்கடை கதையை தொடருங்கோவன்   ..இப்ப  பிசியும் குறைந்து விட்டது தானே  என்று சொல்ல

என்னத்தை குறையிறது  இனிமேல் தானே  உந்த பில்டிங்கில் இருந்து இறங்கி வருவினம்  சங்கதிகள்.. இந்த கடைக்குள்ளளை தூக்கிறதுக்கு  அவையோடை தடுத்து மல்லுக்கட்ட தான் நேரம் சரியாக  இருக்கும் என்றார்....மணியத்தாருக்கு என்ன ஆத்திரமென்றால்

உவங்கட பிரச்சனை இல்லாட்டி உண்மையாய் இனிமேல் பிசி குறைவு தான்  ,மணியத்தார் பட்டறையில் நின்று வழங்கல் செய்து கொண்டு அரசியல் விமர்சர்கராக இருப்பார், முகத்தார் கடையில் பண்டங்களை அடுக்கி கொண்டு இராணுவ விமர்சகராக இருப்பார் , ஒரு நாள் ஒருவர் ஒரு துறையில் இருப்பார்  மறு நாள் மற்றவர் மற்ற  துறையில் இருப்பார்.  இப்படி இப்படி மாறி மாறி இருப்பினம்

அவன் இவ்வளவு நேரமும் வழமையாக வரும் அவளை காணவில்லை என்ற வருத்தம் .வெளிக்கிடும் கடைசி நேரம் வரை நோட்டம் சுற்றி வர இருக்கும் தூரத்தில் தெரியும்  அடுக்கு மாடிக்குடியிருப்புகளுக்கு இடையால் தான் வருவது வழ்க்கம் ..அவனுக்கு மட்டும் அவளை காணவில்லை என்ற கவலை யில்லை மணியத்தாரோடை வேலை செய்யிறது காணமால் டபுள் அடித்து  தனிய இரவு வேலை செய்யப்போகும் முகத்தாருக்கும் இருக்கும் .அரசியல் சினிமா மற்றும் அடுத்தவனின் வீட்டு கதை  போன்ற விசயங்கள்   எல்லாம் சுக்கு நூறாய் அலசி ஆராய்வினம்  சில விசயங்களில் ஒரு தருக்கு ஒருதர்  அறவே காட்டி கொள்ள கூடாது தங்களோடை மட்டும் இருக்கவேண்டும் என்ற உறுதியுடன் இருக்கினம் இதில் என்றும் இவர்கள் மறந்தும் தவறியதில்லை  அதில் அவளின் விசயமும் ஒன்று

இந்த அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகளில் வறுமை கோட்டுக்கு கீழுள்ள குடும்பங்கள் அதிகம் வங்காளிகள் கிழக்கு ஜரோப்பா நாட்டவர் ...இன்னும் கொஞ்சம் இருண்டால் பார்க்க வேணும் கஞ்சாவும் போதை பொருள் பாவனையும் துணைக்கு விபச்சாரமும் கொடி கட்டி பறக்கும் ..கற்பா மானமாம் கடை தெருவில் வாங்கலாம் என்ற பாட்டு இந்த கடைத்தெருவுக்கு சரியாக பொருந்தும் ..இந்த கடையில் மலிவு விற்பனை அடிக்கடி இடம் பெறுகிறதோ இல்லையோ தெரியாது ...இந்த தெருவில்இந்த நாட்டுக்கு படிக்க வரும் சில மாணவிகளினது மலிவு விலையில்  நிச்சயம் கிடைக்கும்

இவர்களை சுற்றி நடக்கும் இந்த கதைகளெல்லாம் அவனுக்கு மணியத்தாருக்கு முகத்தாருக்கு எல்லாம் தெரியுமோ என்று கேட்க மாட்டீங்கள் தானே

ஆனால் அவர் அவருக்கு இங்கை  தனி தனித்தனி கதை இருக்கு ,தங்கள் தனி கதையோடு அல்லாடுபடுறதுக்கே நேரம் போதாது ஊர் உழவாரக் கதை கேட்க நேரம் எங்கை இருக்கு

அவன் இந்த இடத்தில் வேலை செய்ய தொடங்கி கொஞ்ச காலம் தான் அவர்களிலும் பார்க்க ,அவனுக்கு இந்த கம்பனி சொல்லி கொடுத்த நுகர்வோரை கவரும் நெறிமுறைகளான கண் குடுப்பு , புன்னகை செய்தல் நன்றி சொல்லல் தவறாமால் செய்து வந்தான் .அவனது கண் குடுப்பு சில வேளை மூன்று நாலு செக்கனுக்கு மேல் நீடித்ததால் அங்கு வழமையாக வாற அன்ரிமார்  வேற மாதிரி அர்த்தம் கொண்டு இவன் மேல் விழ..

சாறி காதல் வலையில் விழ  இவன் ஏதும் பிரதிபலிக்காத ஜடம் மாதிரி நிற்க..

ச்சாய் பரதேசி என்று அவகள் மனதில் திட்டி போகும் சம்பவங்களும் நடைபெறுவதுண்டு. ஏன் உதுகளோடை வம்பு என்று வழமையான கஸ்டமர் சேவிசு நடவடிக்கைகளை கைவிட்டே விட்டான்
அவனுக்கு உந்த விழுந்து எழும்புற விளையாட்டில் ஈடுபறது மண்டைக்குள்ளை இடமில்லை .அப்பு ஆத்தையின்ரை கடன் வந்த கடன் இங்கை கொடுத்து வரா கடன் ,எவ்வளவு உழைச்சாலும் அழியா கடன் என்று ஆயிரம் விசயங்கள் அந்த இடத்தை பிடித்து கால் பந்து விளையாடி கொண்டிருக்கு என்று ..உதிலை வாறவளுக்கு தெரியுமா ..போறவளுக்கு தெரியுமா?

இப்படி என்று இருந்தவனை

கொஞ்ச காலமாகத்தான் அவள் இந்த இடத்துக்கு வந்து போறாள் ...நடந்து தான் வந்து போறாள் .அடுக்குமாடி குடியுருப்பு பக்கமாய் இருந்து தான் வாறாள். ஒரு பக்கம் பார்த்தால் தமிழ் பெட்டையள்  மாதிரி தான் இருக்கு . ஆனால் உந்த பங்களாதேசியள் மாதிரி வறுமை பட்ட ஆளு மாதிரி தெரியலை .அவள் நடந்து வரும் பொழுது  முன்பக்கம் உடையை மீறி எட்டி பார்த்து கடல் அலை மாதிரி எம்பி எகிறி பின் அடங்கி உள் செல்லும். அதே மாதிரி பின் பக்கமும் ஒரு சுழற்சி முறையில் மணிக்கூட்டு கம்பி வழி பக்கமுமாயும்  எதிர் புறமாயும் அசைந்து வருவதால் பார்ப்பவர்கள் எல்லாரையும் அளவெடுக்க வைக்கும். இப்படியெல்லாம் தமிழ் பெட்டையள் இருக்கமாட்டாகள் என்ற தேற்றத்தை சமன்பாடு போட்டு நிறுவினாலும் ....இவள் எப்ப எப்பவெல்லாம் வரும் பொழுதும் பார்க்கும் பொழுதும் எல்லாம் இவனது நாடி நாள்த்தில் ஒரு வித மின்சார சக்தி  ஓடி மூளையில் இவ்வளவு காலமும்  இடத்தை பிடித்த உந்த கோதாரியள் எல்லாத்தையும் இடம் தெரியாமால் பண்ணி விடும்......

அவள் எப்ப வந்தாலும் இவன் தாவு கொள்ளும் பொழுது காவு கொள்ளுற மாதிரி தான் அவளின் சிரிப்பும் உடல் மொழியும் இருக்கும்

இப்ப அவனுக்கு அவளை ஒரு நாள் காணவிட்டால் என்னோ மாதிரி இருக்கும் உடம்பும் மனமும்

மணியத்தாரின் உடுப்பையும் தோற்றத்தை பார்த்தால் பஞ்ச பரதேசி மாதிரி தான் இருக்கும் .மனேஜர் குஜாராத்தி என்பதால் அவனுக்கு இவற்றை நயம் நட்டத்தில் அக்கறை படமால் இருக்க விடுறது இருக்கட்டும் ,நாளும் பொழுது புழங்கி இவரோடை  ஊர் நியாயம் பார்க்கும் சண்முகத்தாருக்கு கூட இவரின் நதி மூலம் ரிசி மூலம் தெரியாது என்றால் பாருங்களேன்....தெரியவும் அவர் விடுவதில்லை....ஏன் பெற்றோல் நிலையத்தில் செய்யும் தில்லு முல்லுகள் கூட

மணியத்தாருக்கு பெற்றோர் நிலையத்தில் வேலை செய்யும் நேரத்தை தவிர்த்து பார்த்தால் அதுவும் அவரின் குடும்ப மற்றும் நண்பர்களின் வைபவத்தில் அவரா இவர் என்று அதிசய வைக்கும் ,,உங்களுக்கு தெரிந்தாலென்ன குறைந்தா போயிட போறார் ,,,இரண்டு மூன்று வீடும் லண்டனில்  மச்சான் நடத்தும் கடையும் லிவப்பூலில் தம்பிக்காரன் நடத்திற பெற்றோல் நிலையமும் இவற்றை தானாம் ,,,,என்ற ரகசியம் இவற்றை ஊரவைக்கு கூட தெரியாது

இவருக்கு இந்த பொன் முட்டை இடுற வாத்து இந்த பெற்றோல் நிலையம் தான் அதுக்கு உதவுகிற சுற்றியிருக்கிற கட்டிடத்தில் வசிக்கும் அன்றாடம் காய்ச்சிகள் தான் .இவர்களை மற்றவர்கள் முன் வெறுப்பது சும்மா காட்டி கொள்ளுவார் ....இவர்களில்லை என்றால் இவரின் முதலுக்கே மோசம்  ...மட்டைகளை களவெடுத்து இவருக்கு சப்ளை செய்பவர்கள் இவர்களே

சுருக்கமாக சொல்லுவதனால் இங்கு இவருடைய உப தொழில் மட்டை போடுவது

மதுரையில் மண் சுமக்க வந்த சிவபிரானுக்கு பட்ட அடி

உலகில் உள்ள சீவராசிகள் அனைவருக்கும் பட்ட அடியாக மாறினது போல


செப்டம்பர் ஒன்பது பதின்னொறில் நீயூயோர்க்கில் விழுந்த அடி

லண்டனில் அங்கை இங்கை என எங்கெல்லாம் அடி விழந்த மாதிரி தெரிய


உலக ஒழுங்கு   மாற

இந்த பெற்றோல் நிலைய நடை முறை மாற

கம்பியூட்டரெல்லாம் மேம்படுத்தபட

அந்த இந்த இயந்திரங்கள் எல்லாம் புதிய வடிவத்தில் மாற

முன்னாலுள்ள தெருவில்லாம் மூன்று எழுத்துகள் உலாவ

மணியத்தாரின் வாத்து பொன் முட்டை இட கஸ்டப்பட

இந்த தொழிலை கைவிடாமால் மேம்படுத்த ஏதாவுது முறையில் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்துக்க வேண்டி வந்தது

முன்பு மாதிரி இல்லாவிட்டாலும்

 மசிரை  விட்டான் சிங்கன் .

.அப்பப்ப உதை எல்லாம் உச்சி போடடு ஏதோ வகையில் உப தொழில் தொடர்ந்தது  இந்த அடுக்கு மாடி குடியுருப்பில் இருந்து வரும் இவரது கைப்புள்ளைகளில் ஒருவரால்  புதிதாக அறிமுக படுத்த பட்டு இருப்பவள்  தான் அவள்

இந்த விசயத்தில் இவளின் தொழில் நுட்ப ஆலோசனை இவரை மெய்சிலிர்க்க வைக்கும்
எந்த கைப்புள்ளையை கூட ஒரு நாள் காணாமால் இருந்தால் கவலை பட மாட்டார்

இந்த புள்ளையை காணவிட்டால் .

ஒரு கை ஒடிந்த மாதிரி இருக்கும்

இவருக்கு இன்று முழுவதும் காணவில்லை என்ற கவலை


சண்முகத்தாருக்கு காசு பண்டம் சொத்து சேர்ப்பு அது இது என்று பெரிதாக ஆசையில்லா மனிசன். .இருக்கும் வரையும் எல்லாத்தையும் ரசித்து அணு அணுவாக ரசித்து வாழ வேணும் என்ற நம்பிக்கையுடையவர்.  உணவு விசயத்தில்லை சரி , குடி விசயத்திலை சரி  பொம்பளை விசயத்திலை  சரி  ..ஏன் சொல்லப்போனால்  ஊரிலை நடக்கிற சண்டை யை கூட அப்படித்தான் ரசிப்பார்

அவரே நம்புகிறார்  மற்ற ஆட்களிலும்  பார்க்க ஓப்பிட்டளவில் தனக்கு  கொஞ்சம் ஓமோன் சுரப்பு கூட என்று .....ஒரு பருவ வயதில் சந்ந்தி ,நல்லூர் திருவிழா கூட்டத்தில் சந்தர்ப்பம் தேடியதில் தொடங்கி பக்கத்து வீட்டில்  ஓட்டை கழட்டி இறங்கி சில்மிசம் செய்தது ,பாவட்ட பட்டைகள் சூழ இருக்க நடத்திய இரகசியங்கள்   மட்டுமன்றி இந்த வயதில் இப்பவும்இந்த வயதிலும் நடத்தி கொண்டிருக்கிற  திருவிளையாடல்கள் கூட தனது உடம்பு  கொஞ்சம் அதிகம்  கேட்குது   என்று .சிலவேளை வந்து குழப்பும் மனசாட்சிக்கு கூறி கொள்ளவார்

உதே  மாதிரி தான் மணியத்தாரும் மனசாட்சி வந்து குழப்பு பொழுது  கூறி கொள்ளுவார்.மட்டை போடுறதாலை உந்த மல்டி நசனல் கொம்பனி காரன் குறைய போறானே  போதாக்குறைக்கு அலஸ்காவில் பெற்றோல் கிண்டுறான் , தென்னாபிரிக்கா விலை சுரண்டுறான் ,,,,நாங்கள் அடிக்கிறது எல்லாம் இவங்களுக்கு பீ நட் (peanut) என்று சொல்லி குற்றவுணர்ச்சி ஏற்படும் போது எல்லாம் சொல்லி கொள்ளுவார்

முகத்தார் கஞ்சா பெட்டையள் ,அதுக்கு அலையும் அன்ரி மார் அந்த நாட்டுக்காரி இந்த நாட்டுக்காரி எப்படிப்பட்ட ஆளாய் இருந்தாலும்  அகப்பட்டால் ஒருவரையும் விட்டு வைக்க மாட்டார் .அதுக்கு தேவையான பஞ்சணையை இந்த கடையின் ஸ்டோர் றூமை ஆட்கி கொள்வது வழக்கம் ..அண்மையில் புதிதாக கடையில் வந்து போகும் அவனுக்கும்  மணியத்தாருக்கும் பழக்கமான அவளையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வர முயற்சிக்கிறார் என்பது ஒருதர் ஒருதருக்கு தெரியாது ...

அண்டைக்கு ஒரு நாள் முகத்தார் பகிடியாய் ஒரு ரெசப்பி சொல்லக்கை  அவனும் இருந்தவன் மணித்தியாரும் இருந்தவர் .அவன்தான் அக்கறையாய் கேட்டான்.மணித்தார் அதை கணக்கு கூட எடுக்கவில்லை.

வாட்டர்மெலனை அந்த சிவத்த பகுதியை உள்ளுக்காலை எல்லாத்தையும் வழிச்சு  ஒரு கிறைன்டரில் போடவேணும் என்று சொல்லக்கை வலப்பக்க வாயை ஒருபக்கமாக வைச்சு கொண்டு சொன்னார் . கை அளவு றெட் பெரி பழத்தையும் கொஞ்சம் சேர்க்கோணும் என்று சொல்லக்கை கையை ஒரு மாதிரி காட்டினார் .பிறகு பச்சை எலும்பிச்சபழத்தையும் சிவத்த எலிமிச்சபழத்தையும் புளிஞ்சு அதோடை சேர்க்கவேணுமென்று அப்பவும் கையை ஒரு விதமாக அசைத்து ஒரு நமிட்டு சிரிப்புடன் கூறினார்  .உதெல்லாம் சேர்த்து அடிச்சப்போட்டு  ஒரு கப்பிலை விட்ட குடித்து அரை மணித்தியாலத்துக்கு பிறகு உங்களுடைய உடம்பு உங்களுக்கு என்ன் சொல்லும் என்று  அப்படி செய்து குடித்து பார்த்துட்டு  அதை கேளுங்கோ ....என்றார்

அதோடை திரும்பி அவனை பார்த்து சொன்னார் உன்னிலும் பார்க்க  மணியத்தாருக்கு தான் உது அதிகம் உதவும்  உந்த நாள் கவனிக்குது இல்லையே என்று கூறும் பொழுது உந்த ரெசிபியில் அவனுக்கு  ஹெல்த் சம்பந்த விசயமில்லை டவுட் இருந்து கொண்டே இருந்த்து

இது மற்றவர்களுக்கு இது ஒரு வகையான ரெசபி

ஆனால் முகத்தாரை  பொறுத்த மட்டில் இயற்கை வயகரா

இதை எல்லாம் இந்த கடையிலை செய்யிறதுக்கு இதிலை இருக்கிற சிசிடிவி கமராவை உச்சி தானே செய்யவேணும் ...செய்யிறார் தானே

இதை மாதிரி மணியத்தாரும் இந்த சிசிடிவி கமராவை எல்லாத்தையும் உச்சி போட்டு தானே மட்டை போட வேண்டும் ...ஏதோ எப்படியோ செய்யிறார் தானே....

சிசிடிவி எத்தனை புறத்தாலே சுழட்டினாலும்  பலன்  கிடைக்கலை .மேலே இருந்து ஒரே பிறசர் ...கண்டு பிடி கண்டுபிடி ...மனோஜர் என்ன செய்வான் ...கார் ஒன்றும் நில்லாத போது பரிமாற்றம் நடக்குது ..பரிமாற்றம் நடக்கும் பொழுது  அங்கு கார் இல்லாமால் இருக்கு ....கம்பனிக்காரன் அனுப்பின தொழில் நுட்பக்காரனும் உதுக்குள்ளை எல்லாம் கிண்டி கிளறி பார்த்தாலும் ஏதோ செய்யினம் அதை நிறுவ முடியாமால் மண்டையை பிசைந்து கொண்டு கண்டு பிடிக்கிறன் கண்டு பிடிக்கிறன் என்று காலத்தை இழுத்தடித்து கொண்டு இருந்தார்...கொம்பனிக்காரனுக்கு இந்த விசய்த்தை வெளியில் விட மனமில்லை ......தன்ரை உலகலாவிய பெயர் கெட்டு போகும் என்று

அன்று ஒரு நாள்  அவளின் வருகையின் நோக்கத்தை அறியாமால் முகத்தார் ஏதோ புளகாங்கிகத்தில் இருக்க உளற ...அதே டெக்கனிக்கை தான் மணியத்தாரும் செய்தது கண்டு பிடிக்கப்பட்டது..
கொம்பனிக்காரன்  அதிசயம்  எப்படியெல்லாம் நுணுக்கமாய் இவையளால் செய்ய முடிந்த்து என்று .

அதே போல்
இருவருக்கும் அதிசயம் ஒரே டெக்கனிக்கை  ஒருதர் ஒருதருக்கு தெரியாமல் வெவ்வேறு நோக்கத்து செய்திருக்கிறமன்று  ...

அவள்  ஒரு மூன்றெழுத்து .அவளின் முன்னோர்கள் பிஜி நாட்டவர்கள் ...ஆனால் அவள் தமிழச்சி என்றே சொல்லுகிறாள் ..ஆனால் வடிவாய் கதைக்க மாட்டாள் ..நன்றாய் விளங்க கூடியாதாய் இருக்கிறாள்

ஒரு தனியார் உளவு ஸ்தாபானாத்தால்  அனுப்ப பட்டவள் ..எல்லாம் விசாரணையில் போல் தெரிய வந்தது


மணியத்தாருக்கு முகத்தார் செய்த முட்டாள் தனத்துக்கு கட்டி வைத்து  கீழை காவோலையால் கொழுத்த வேணும் போல் இருந்த்து ...அவர் பாண்டிச்சேரியில் கிட்ட்டியில் வாங்க இருந்த விருந்தினர் விடுதி ,,ஊரிலை கட்ட இருந்த கட்டிட தொகுதியெல்லாம் கண் முன்னே வெடித்து சிதறியது  ..என்றாலும் மணியத்தார்.உந்த சஸ்பண்ட் ஒன்று செய்யாது  முகத்தாரும் கூட தனக்கும ஒன்றும் செய்யாது நினைக்கிறார் உந்த ரெசப்பி கைவசம்  இருக்கும் வரை ....
அவனுக்கு  கொம்பனி நடை முறையில் உள்ள கஸ்டமர் சேவிசை ஒழுங்காக செய்ய சொல்லி  ஒரு எச்சரிகை வழங்கி வேலை தொடர விட்டிருந்தது

அன்று ஒரு பிசியான நாள் ...யந்திரம் மாதிரி வேலை செய்து கொண்டிருந்தவன் கண்ணில் கியூவில் மூன்றாவதாக ஒருவள் .எங்கையோ பார்த்த முகம் என்று நினைக்கும் முன்பே அவள் என உதிக்க ...மீண்டும் வேண்டமாட என்று தன்னை சுதாகரித்து கொண்டு கடமையை கண் வர செய்ய
அதே பார்வை அதே குழைவு அதே நளினம் .இருந்தாலும்.இது நடிப்பில்லை என்று தோற்றமளிக்க ..அவனிடம் உங்கள் மொபைல் நம்பரை தாருங்கள். கே ட்டு வேண்டி சென்றாள்

இது உண்மையாய் இருந்தால் கூட எந்த வித மின்சார அதிர்ச்சியும் இவனுக்கு ஏற்படவில்லை ..அந்த தெளிவு நிதானம் அவனுக்கு தெம்பாக இருந்த்து ..எந்த சோலியும் சுரட்டும் வேண்டாம் என ...நினைத்தவனை

அவனது இன்னொரு நினைப்பு வந்து கூறியது ...அவள் மொபைல் நம்பர் வேண்டியண்டு போறாள் சில வேளை அடித்தால்

ச்சாய்  முகத்தார் சொன்ன ரெசப்பியை அன்றைக்கு வடிவாய் கேட்டிருக்கலாம் என்று பட்டது


Friday, August 16, 2013

என்னத்தை சொல்லுறது(சிறுகதை)

நித்திரை கொண்டிருப்பதே தெரியாமால் கொண்டிருந்த  நித்திரை தானாகவே  அவனை குழம்பியது.இருட்டில் இப்ப நேரம் என்ன என்று திண்டாடி சுவரில் இருந்த மணிக்கூட்டில் இருந்த  கம்பிகளை அனுமானிக்க  கண்ணை கொண்டு எத்தனை சித்து விளையாட்டுகள் செய்தாலும் முடியவில்லை.கொஞ்ச நாளாக  இப்படித்தான் கொஞ்ச காலமாக  குழப்புகிறது  இந்த நேரத்தில் அந்த நேரம் தான்  இப்பவாக இருக்க கூடும் என்று நினைத்தவன் . என்ன நேரமாக இருந்தாலும் வழமையாக எண்ணங்களோடு போராடி கொண்டு நித்திரைக்கு முயன்று  திருப்ப படுப்பது போல இன்று செய்வதில்லை என்று தீர்மானித்தான்.சோம்பலை கஸ்டப்பட்டு முறித்துக்கொண்டு தூரத்தில் சுவரில் இருந்த சுவிட்சை  தடவி தேடி அமிழ்த்தினான் .வெளிச்சமும் அவனைப் போலவே சோம்பலை முறித்து கொண்டு எழும்புவது போல மெது மெதுவாக அறை முழுவதையும் வெளிச்சமாக்கி அங்கங்கே அநாதையாக ஒழுங்கற்று சிதறி கிடக்கும் பொருட்களை  சுட்டி காட்டியது.

இப்படி ஒழுங்கற்று இருந்தது கிடையாது. அது அது அந்த இடத்தில் இருந்து கொண்டு  அழகாக இருந்து கொண்டு இருக்கும் . பார்ப்பவர்களுக்கு அருண்காட்சி சாலை போல இருக்கும் அவனது அறை.இவனை மட்டுமல்ல இவனைப்போல  உந்த ஒழுங்குகளை போன்ற பல நெறிமுறைகளில் நம்பிக்கை இல்லாத தெரியாத  பலர் அகதிகளாக இந்த  கிராமத்துக்கு வந்த பொழுது  ஒரு வழிகாட்டியாக செயல்பட்டவனின் பெயர் தான் சுரேஸ்.அவனால் ஒரு ஒழுங்கு முறைக்கு  வழிகாட்டப்பட்ட இவன்  இப்படி கொஞ்சநாளக குழம்பிக் கொண்டிப்பது  அவனால் தான்.அவனை நீண்ட காலத்துக்கு பின்  அந்த நிலமையில் சந்தித்து இருக்காவிட்டால். எப்பவோ  எந்த நேரமோ மறந்த காலத்தை வலிந்து இழுத்து பிடித்து வைத்து கொண்டு தூக்கத்தை தொலைத்து கொண்டு இருக்க மாட்டான். திரைச்சீலையை இழுத்து பார்த்தான். ஹாலந்து நாட்டின்  அந்த கிராமம் இருட்டினுள்  அமைதியாக உறங்கி கொண்டிருந்தது. சரியான நேரம் தெரியாவிட்டாலும் நள்ளிரவு கடந்து உதயத்தை நெருங்காத நேரம் என்று தெரிந்து கொண்டான்.

சுரேஸ் என்ற பெயரை கேட்டாலே அகதி நாமம் சூட்டப்பட்ட நம்மவர்களுக்கு இயல்பாக அவனே எதிர்பார்க்காத பயம் கலந்த மரியாதை வரும்..இந்த அடி தொண்டையால் காறி துப்புவது  போல பேச வேண்டிய  இந்த மொழியை பேச மாட்டாமாலும் விளங்க மாட்டாமாலும் தவிக்கும் பொழுது ஆத்பாவனாக வந்து உதவி  செய்து இருக்காவிட்டால் அந்த நிலை எப்படி இருக்கும் .அதை நினைத்து கூட பார்க்க முடியாமால் இருக்கின்றது..இயல்பாக அவன்  தமிழிலில் பேசும் பொழுது  கூட  உடல் மொழி கூட இந்த நாட்டவர் மாதிரி மாறி இருந்தது.பாவித்த இரண்டாம் தர இந்த உடுப்புக்களை றெட் குறஸ் வழங்கியிருந்தது. அதை அணியும் முறை தெரியாமால்  அணிந்து கொண்டு நம்மவர்கள்  வினோத உடை போட்டியில்  திரிவது போல் திரிவார்கள். நேர்த்தியாகவும் அழகாகவும் உடை அணிவது முதற் கொண்டு இதர புதிய  தெரியாத விடயங்களையும்  இதமகாவும் மனம் கோணாமாலும் எடுத்து கூறுவான்.இவருக்கு  பெரிய டச்சுகாரர்  என்ற நினைப்பு  என்று  புறம்போக்குகள்  சில காதில் பட்டும் படாமாலும் கூறுவார்கள் .உதவி பெற்றும் இப்படியெல்லாம் கூறுகிறார்கள்   என எந்த வித கோபமோ எதிர்வினையும் இல்லாமால் எந்த நேரம் சென்றாலும் எப்பவும் உதவி செய்யும்  பிரதி பலனற்ற நேசம் எப்படி வந்தது   என்ற ஆச்சரியங்களோடு சுரேஸோடு மலர்ந்த  நட்பு இன்று போல் இருக்கிறது .ஆனால் நாட்கள் மாதங்கள்  கடந்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.

இது போல் நடுநிசி கடந்த நேரமல்ல.அன்று .கட கட வென அறையை  ஓங்கி அறைவது  மாதிரி சத்தம் கேட்டது. பொதுவாக  இந்த நேரத்தில் நடைபெறாத விடயம் .திறந்து  பார்த்தால் சுரேஸ் வேர்க்க விறுக்க  ஏதோ அதிர்ச்சியான சம்பவத்தில் இருந்து தப்பி வந்தவன் போல் இருந்தான் .என்ன விசயம் என்று கேட்டு வாய் மூட முன் வந்த வேகத்திலை கதவை இறுக சாத்தினான் .என்ன ஏது என்ன விசயம் என்று தொடர்ந்து கேட்டு  அவனுடைய படபடப்பை கூட்டாமால் நிதானமாக கேள்வி குறியுடன் பார்த்தான்.சொல்லுறன்  இரு என்றவன் சொல்லமால்  நீண்ட நேரமாக இருந்தவன்  தீடிரென்று.எல்லாருக்கும் தெரிந்த கதை அவனுக்கும் தெரிந்து இருக்கும் என்ற நினப்பில் குமுறிக்கு கொண்டு வீச்சு வீச்சாக சொல்லி கொண்டிருந்தான். தொடர்ச்சியில்லாத  புத்தகத்தின் பக்கங்களை வாசிப்பது போலிருந்தது அவனுக்கு.

எப்பவும் அவவோடைய் தான் திரிவான் , மம் என்று தான்  அழைப்பான் .அப்படி ஏன் அழைக்கிறான்  ஒரு கணத்தில் தோன்றும் .கவர்ச்சியாக அணியும் ஆடைகளும்  அலங்காரங்களும்  அவவுக்கு உதவும் பொழுது..எப்படியோ மறு கணம் நாற்பதை தாண்டிய டச்சு பெண்மணி என்பதை ஏதோ அசைவுகள் காட்டி கொடுத்துவிடும்.இளமையும் கவர்ச்சியும் மொழிவளமும் அவனுக்கும் இருந்தும் தாண்டி
செல்லும்  டச்சு டீன்ஏஜ் பெண்களின் கண் குடுப்புகளுக்கும்  அழைப்பு சிரிப்புக்களுக்கும்  எந்த விதமான  எதிர் வினையாற்றாமால் இருப்பது  இந்த விசயத்தில் எங்கையாடா என்று காத்து இருப்பவர்கள் மத்தியில் ஆச்சரியத்தை உருவாக்கியது.கற்பனைக்கு கடிவாளத்தை தட்டி விட்டு  ஆளுக்கொரு ஒருவர்  தங்களுக்கு ஒரு கதையை உருவாக்கினார்கள் .எத்தனை கதை உருவாகினாலும் கதையின் போக்கில் வித்தியாசம் இருந்தாலும் பொது அம்சமாக விளங்கியது அவனுக்கும் அவவுக்கும் அது என்றது தான்.

இது பற்றி சிலரது கேள்விகளுக்கு அனாசியமாக பதில் சொல்வதுண்டு .அதில் உண்மை பொய்க்கு அப்பாற்றப்பட்ட பதிலாக இருக்கும். சொல்லும் பொழுது சம்பந்தமில்லாத அதிகம் சிரிப்பது ஏனென்று விளங்காத அர்த்தமாக இருக்கும் .இளசு சரி பழசு சரி எல்லாம் ஒன்று தான் என்று அநாசியமாக சொல்லி கடக்கும் பொழுது கண்ணதாசனின் தத்துவம் மாதிரியும் இருக்கும்..எங்கையோ ஓரு கிராமிய சினிமா பாடல்  கிட்டத்தில்  கேட்கும் பொழுது தூரத்தில் போய் விட்டனே என்று குமுறிக் கொண்டு நான்  மீண்டும் தமிழனாக வேண்டும் என்பான். நீ மட்டுமல்ல எங்கோ தொலைத்து விட்டு தொலைத்தது என்னவென்று தெரியாமால் திணறுவது  நாங்கள் எல்லாரும் தான் என்று கூறினாலும் அவன் ஆறுதல் அடைவதில்லை.இவகளெல்லாம் வேசைகள் என்று கூறி தமிழ் பெண்கள்களை எல்லாரையும் கண்ணகிகள் ஆக்கி தெய்வமாக்கி சிலுவையில் அடிக்கும் கருத்துகளை எவ்வளவு விரைந்து நிராகரிக்க முடியுமோ விரைந்து நிராகரிப்பான்.முரண்பாடான அவனாக தோற்றமளித்தாலும் இவர்கள் எல்லாம் இயற்றாத தெரியாத சொல்லாத கதை ஒன்று அவனிடம்  இருக்கு என்று  பலருக்கு தெரியாது.

கீழே டாய்லெட்டில் தண்ணி அடிக்கும் சத்தத்துடன் டிவியின் சத்தமும் மெதுவாக கேட்டது அகதி அந்தஸ்த்து ஏற்று கொள்ள படாத பலர் சேர்ந்து வாழும் வீட்டில் இது சகஜம் .அவர்கள் அவர்கள் நேர அட்டவனைக்கு ஏற்றவாறு பகலை இரவாக்கியும் இரவை பகல் ஆக்குவதும் ...இரகசியமான விசயம் போல அவன் சொல்ல தொடங்கும்பொழுது இருந்த தோரணை சுருதி மாறி பலத்த சத்தத்துடன் சொல்ல தொடங்கினான். எத்தனை தரம் தான்டா ஒரு நாளைக்கு செய்யிறது.அடங்க மாட்டா என்கிறாள் என்று ஒருமையில் திட்டியது அவன் மம் என்று இவ்வளவு காலமும் அழைத்தவளை தான் என்று விளங்கியது.அவன் அவவின் வீட்டில் வாழுகின்றான் என்பதை மீறி இப்படி ஒரு உறவு இருந்தாலும் இவனே விரும்பாத இப்படியொரு வன் புணர்வு உறவு இருக்குமென்று கடைசி வரை நினைக்கவில்லை ..

அதுவும் ஆண் மேலே..
குடும்ப வறுமையுடன் ஆறு பெண்கள் சகோதரிகள் அதில் ஒன்று ஊமை ஒன்றுக்கு கண் முழுமையாக தெரியாதது, ஒன்றுக்கு காது தெரியாது  ஒன்று கால் ஊனம் என்ற குறைபாடுளுடனும் இருக்க பெண்மையும் ஆண்மையும் சக வீதத்தில் கலந்த லட்சணமான  இவனுக்கு  அனுதாபத்துடன் உதவி செய்வது போல் தொடங்கினாள்.உண்மையில் அப்படித்தான் தொடங்கி இருக்க கூடும்..இதுவும் கூட  அப்படி உருவாகி இருக்கும் என்றும் சொல்லவே முடியாது .நிர்பந்தத்தின் அடிப்படையில் தொடங்கி இருக்க கூடும்.ஆணை அப்படி எல்லாம் செய்யலாது என்கிறார்கள் . இல்லை அப்படி நடந்திருக்கு என்று சொல்லுகிறான் ...வேண்டா வெறுப்பாக பங்கு பெறும் இதுக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசித்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது ...உனக்கு மல்டிபிள் ஓர்கசம் ஒன்று இருக்கு கேள்விபட்டிருக்கியா என்றான். வந்தது போச்சுது என்று தானே நாம இவ்வளவு காலம் இருந்திருக்கிறம் ,இதை எல்லாம்  எங்கு தெரிஞ்சு வைத்து கொண்டு இருக்கிறம் என்று சொல்ல இவ்வளவு விரக்தியில் இருக்கும் பொழுதே வாய் விட்டு சிரித்து விட்டான்.ஆழ்ந்த நித்திரையில் உள்ளவனை எழுப்பி  முடிஞ்சு படுக்க  மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பி பின்  அவள் படுக்கவைத்தாலும் அதில் இயலாமால் போகவில்லை வெறுப்புதான்   அடைந்தான்

இவ்வளவு விபரமும் மொழியும் தெரிந்த முட்டாளுக்கு இதிலிருந்த விடுபட வழி சொல்லுவதை விட செயலில் தான் காட்டினான் .இந்த நாட்டின் இந்த எல்லையிலிருந்து வெகு தூரத்திலுள்ள அந்த எல்லையுள்ள கிராமத்தில் உள்ள தமிழ் நண்பர் வீட்டில் வசிப்பதுக்கு  அனுப்பியது மூலம் அவன் வந்த ஆரம்பத்தில் உதவி செய்ததுக்கான  நன்றியை செலுத்தி கொண்டான்.
சில காலத்தின் பின்னர் அந்த தமிழ் நண்பர்  மட்டும் தான் டெலிபோன் எடுத்து அவனைப்பற்றி நேரத்துக்கு நேரம் வித்தியாசம் வித்தியாசமான கதைகள் சொல்லி கொண்டிருப்பார்..அவன் அவனுக்கே ஆயிரம் கதைகள் இருக்கு அதுக்கே முடிச்சு அவிழ்க்க முடியாமல் தவிக்கும் பொழுது உது  எல்லாம் நினைவில் வைத்து காவிக்கொண்டா இருக்க முடியும் அதிலேயே கேட்டு  அதிலையே விட்டு விடுவான் .ஒரு நாள் அவர் எடுத்து அவனை வீட்டாலையே துரத்தி விட்டாதாக கூறினார்.இத்துடன் அவனை பற்றிய டெலிபோன் தொல்லையும் தீர்ந்தது என்ற நிம்மதி.

இவ்வளவு காலமும் இருக்கும் அந்ந கிராமத்தின் நகரத்தின் அந்த கோப்பி கடையை எவ்வளவு தரம் கடந்து சென்று இருப்பான். நிலக்கீழ் அறையில் கூட அங்கு  வியாபரம் நடைபெறுவதாக கேள்வி பட்டு இருக்கிறான்  விற்பது கோப்பி இல்லை என்பது மட்டும் தெரியும் மற்றும்படி வேற விபரங்கள் தெரியாதுஅவனுக்கு .தெரிய வேண்டிய நேரமோ என்னவோ தெரியாது  அவனை மாதிரியான உருவம் அசைந்து அந்த கடைக்குள் உள் சென்று கொண்டிருந்தது.அதுவும் இந்த கிராமத்துக்கு வரவே மாட்டன் என்று உறுதியுடன் சென்றவன் ஏன் இப்ப அல்லது ஏற்கனவே இங்கு வந்துவிட்டானா என்று எண்ணங்கள் விரைந்து கேள்வியை பதிலை தந்து திருப்தியடையாமால் மீண்டும் கேள்வியை எழுப்பி கொண்டிருந்தது..தன்னை தூக்க முடியமால் அசைந்து அசைந்து நடந்து  கொண்டிருந்தவனை இவ்வளவு விரைவாக பின் தொடந்து அதுவும் கடைக்குள் சென்றவனை தவறவிட்டு அங்கு மிங்கு தேடி கொண்டிருந்தான் .

ஒரே புகைமூட்டமாக விருந்தது.அந்த நேரத்தில் ஒரு கறுப்பன் அவனிடம் நட்பை உருவாக்கும் நோக்கில் புகைக்கிறியா என்று நீட்டினான்.இல்லை என்று சொல்லி கொண்டு திரும்பு பொழுது நெருக்கம்  குறைந்த புகை மூட்ட இடை வெளியூனூடாக கீழே செல்லும் படிக்கட்டு பாதை தெரிந்தது.படிக்கட்டு பாதை கூட ஒரு சரிவாக நடக்க கூடியதாக இருக்காமால்  குத்தனமாக இருந்தது .போதையில் கூட ஒரு அடி பிசகாமால் ஆட்கள் மேலேயும் கீழேயும் போய் கொண்டிருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது.அதை விட ஆச்சரியம் காத்திருந்தது.அவன் கீழ் தளத்துக்கு சென்ற பொழுது  வேறு  புதிய உலகம் போல் இருந்தது .ஆண்களும் பெண்களும் சிரிப்புகளும் கேலிகளும் சினுங்கலும் அனுங்கலும் இருட்டும் மறைந்து தெரியும் வண்ண ஒளியுமாய் தமிழ் பட கனவு காட்சி பின்புலம் போன்று தோற்றமளித்தது.ஜோடியில்லாமால் சுவரோடு சாய்ந்து கொண்டிருந்த பெண் ஒருத்தி தோளில் கை போட்டு புகைக்கிறீயா நட்புத்துவத்துடன் இவனை அணுகினாள்.இல்லை என்று திரும்பி பார்க்கும் பொழுது அவனும் அவளும் இந்த உலகத்துக்குள்ளேயே வேறு உலகத்தில்  இருந்து கொண்டிருந்தார்கள் முத்தங்களை சொரிந்து கொண்டு அலங்கோலமான நிலையில் அரவணித்துக்கொண்டும் . அவள் அவனின் மம் என்று முன்பு அழைக்க பட்ட அந்த நடுத்தர டச்சு பெண்மணி தான் .இன்னும் மிக படு கிழவியாகி இருந்தாள் போதை மருந்து பாவிப்பினால்  இவனும் தான்...இது எப்ப கூடி என்று அவனை கேட்க மனம் வரவில்லை அப்ப கூடி இருந்திருக்கும்  என்று நினைத்தவன்  இதை மறைத்த கோபத்தில் வந்த வேகத்தில் திரும்பி நடக்க  தொடங்கினான்.

பலத்த குரலில் போகாதே நில் என்னவென்று கேட்டு விட்டு செல் என்று தமிழில் அவன் போட்ட கூப்பாடு அந்த இடத்தை அதிர வைத்தது.  அமைதியானது.ஒரு கணம் திரும்பி பார்தவர்கள் மறுகணம்  வேறு உலகத்துக்கு சென்று விட்டனர் .அவன் நிதானமாக அவனிடம் கூறினான் .அண்மையில் தான் ஏதோ விதததில் அறிந்து டெலிபோன் எடுத்து தன்னை ஒருக்கால் வந்து பார்த்து போகும் படி கூறினாள் .விரைவில் செத்து  போய் விடுவனோ என்று பயமாயிருக்கு என்றாள் . இந்த போதை பழக்கத்துக்கு  என்னை அடிமையாக்கி உறவுக்கு பயன் படுத்தினாள் என்றாலும் இப்ப என்னிடமிருந்து அன்பை தேடுகிறாள் ..தனது சொத்தின் ஒரு பகுதியை எனக்கு எழுதி வைத்திருக்கிறாள்.அவள் மாதிரி நானும் செத்து கொண்டிருப்பது  அவளுக்கு தெரியாது..என்னை மறந்து இவ்வளவு காலமும் இருந்த படியால்  ஏதும் உதவி செய்யாமால் இருந்து விட்டேன்  ஊரிலுள்ள வலது குறைந்த சகோதரங்களுக்கு..இதை வைத்து ஏதாவது செய்யணும் போல இருக்கு என்றான்.போதை மருந்து பாவித்தால் நல்ல மகிழ்வான கற்பனை  உருவாக்கும் என்று கேள்வி பட்டிருக்கிறான் அது போல  இதுவும்  என நினைத்து  இந்த கர்ம சொத்துகள்  அதுகளுக்கு எதுக்கு என்று கூறி அந்த இடத்தை விட்டு உடனடி வெளியேறினான்.

அவள் இறந்து  சில  காலத்துக்கு பின் சுரேஸ் இறந்து விட்டான் என்பது கூட பழைய கதையாகி விட்டது இப்ப.

சகோதரங்களுக்கு இந்த சொத்தை ஒப்படைக்க வழி செய்வான் என்று எண்ணி மரண சாசனம் இவன் பெயரில்  எழுதி வைத்திருக்கிறான் .
அது பற்றிய கடிதம் கிடைத்திருக்கிறது என்றது தான் இப்ப புதிய கதை

இந்த சொத்தை கொடுப்பான் என்றா  நினைக்கிறியள்?

வெள்ளைக்கு கதைக்கும் இவனை  போன்று பன்னாடைகள்  சொத்து விசயத்தில் கில்லாடிகள் ..

இவன்  இப்ப ஆணித்திரமாக தீர்மானித்து விட்டான் ..கொடுப்பதில்லை என்று

சில வேளை சுரேஸ் உயிர்தெழுந்து வந்து கூறினாலும் கூட

Thursday, September 6, 2012

சர்வாதிகாரியா?(சிறுகதை)

அந்த வீடு பூட்டி இருந்தது . .மூன்று தரம் வாசற் கதவு பெல் அடித்தும் நாலுதரம் தட்டி பார்த்தும் ஆறு தரமோ அதுக்கு மேலேயும் சத்தம் போட்டும் எந்த விதமான மறுமொழியும் காணமால் ..இப்ப கொஞ்சம் முந்தி தானே இறங்குகிறேன் அரை மணித்தியலாத்தில் வந்து விடுவேன்  என்று சொன்ன பொழுது ..வரவா ஸ்டேசனுக்கு என்று கேட்டானே என்ற கேள்வி குறியோடு மொபைலில் தொடர்பு கொள்ள முயற்சித்தான். எத்தனை தரம் முயன்றாலும்  திரும்ப திரும்ப ஒரே பதிலை சொல்லி கொண்டு இருந்தது.இப்ப என்ன செய்வம் என்று திரும்பி  பார்த்த பொழுது  தூரத்தில்  மலை பாங்காக தெரியும் பகுதியில் இவனை இறக்கி விட்டு சென்ற டாக்சி போய் கொண்டிருந்தது

சுற்ற வர மலை பாங்கான இடத்தின் அடியில் இருக்கும் அந்த ஆங்கில தேசத்தின் ஒரு கிராமம் அவன் நிற்கும் இடம்.மருந்துக்கு கூட மாநிறத்தினரையோ கறுத்த நிறத்தினரையோ காண கிடைப்பது கஸ்டம் என்று முன்னமே அறிந்திருந்தான் .என்றாலும் ஒரு நப்பாசை இருந்தது யாராவது தென்பட மாட்டார்களா என்று ,,மீண்டும் கொஞ்ச தூரம் நடந்து பார்த்தும் ஒருதரையும் காண கிடைக்கவில்லை.நடுநிசி என்றாலும் உறங்காத   ஒரு பர பரப்பான இரைச்சல் நிறைந்த லண்டன் நகரில் பல காலம் வாழ்க்கையை ஓட்டியவன் என்ற படியால். அங்கு தென்பட்ட  மயான அமைதியுடன்  இந்த சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையும்  இணையும் பொழுது வாயுள் முணு முணுத்த சொற்கள்  அவனை அறியாமையாலே வெளியில் வார்த்தைகளாக விழுந்து சிதறின. ச்சீ  என்னண்டாப்பா. இவ்வளவு காலம் இதுக்குள்ளை வாழுகிறான் என்று மனம் ஒரு புறம் நினைத்து கொள்ள கால்கள் ஒரு புறம் நடந்து கொள்ள  லண்டன் இவ்வளவு தூரம் என்று சொல்லும் மைல் கல்லோடு ஒட்டிய படி    கண்ணில் மூலை கடை மாதிரி ஒன்று  தென்பட காதில் தமிழ் குரல்  போல ஒன்று விழுந்தது ...இப்ப வந்து போற நாயள் ஊத்தை வெள்ளையளாய் இருக்கோணுமென்று.

  கடையே தான்  அட நம்ம ஆளு  என்று கேள்வி குறியோடு பார்த்த பொழுது  அதே கேள்வி குறி அவரின்  முகத்திலும்.மருண்ட பார்வையுடன்  சிறிலங்காவோ என்று கேட்டு விட்டு  அவனின் பதிலை  எதிர்பாரமால்  தம்பி ஊருக்கு புதிசு போல ...ஒரு நாளும் இங்கினை காணவில்லை  யாரிட்டை வந்திருக்கிறியள் ஊர் காவலர் போல குறுக்கு விசாரணை செய்தார்.இப்படி அல்லாடும் சூழ்நிலையில் அவரின் சிநேகம் தேவைப்பட்டது. அண்ணை நான்   அந்த குறுக்கு தெரிவிலை இருக்கிற ராஜனிட்டை வந்தனான். நிற்கிறன் என்று சொன்னவன் ஆளை காணவில்லை அதோடை போனும் வேலை செய்யுதில்லை  என்ன செய்யிறது என்றும் தெரியவில்லை என்று கூறும் பொழுது பரிதாபமாக இருந்தது. ஆனால் அவரின் காதில் இவை பட்டு முகம் பயங்கரமாக மாறியது.

அவரிட்டியோ என்று தொடங்கி அவனிட்டையோ என்று சுருதி மாறியது . தம்பி சொல்லுறது என்று குறை நினைக்காதையுங்கோ என்று தொடங்கினவர் நிறுத்தி ,,என்ன வேணும் அவனுக்கு  .என்னவாயும் இருந்தாலும் பரவாயில்லை ,உவன் குடும்ப காரனாய் இருந்து கொண்டு கொஞ்சமும் ஒரு யோசனையும் இல்லாமால் கொஞ்சம் முந்தி எனக்கு இங்கை அலுப்பு கொடுத்திட்டு போன ஊத்தை வெள்ளையள் போல இருக்கிற ஆட்களோடை எல்லாம் சேர்ந்து ஒரே அட்டாகாசம் தம்பி ... நிறுத்தியவர் ....கதை சொல்ல வெளிகிட்டார்

இந்த ஊர் முழுக்க முழுக்க தூய வெள்ளையள் வாழுற இடம். தமிழ் குடும்பம் நாலு ஜந்து பேர் இருக்கிறம் ஒரு சோலி சுரட்டுக்கும்  போறதில்லை.அங்கங்கை அக்கம் பக்கத்திலை ஊரில் இருக்கிற ஊத்தை வெள்ளையள் போல இருக்கிற ஆம்பிளை பொம்பிளையள் எல்லாமாய் சேர்ந்து சனி ஞாயிறு என்றால் காணும் இவன்ரை வீட்டிலை தான் உள்ளையும் வெளியிலையும். சிவத்த கொடியுடனும் தொப்பியுடனும் .அதுகளின்ரை உடுப்பும் கோலமும் பார்க்க மாட்டியள் ,,எங்கடை அவையள் மாதிரி தான் ...என்று சொன்னவர் நிறுத்தி ...தம்பி எந்த ஊர் என்று கேட்டவர்  அவன் பதில் சொன்னதும்  எந்த பக்கம் என்றார்.உந்த கொடியை தொப்பியையும் கோசத்தையும் வைத்து வைத்து கொண்டு என்ன சீலைக்கு  என்ன மசிரை இங்கை  பிடுங்க போறாங்கள்.வேணமென்றால்  ஆபிரிக்காவிலோ ஆசியாவிலோ தென் அமெரிக்கா அந்த பக்கமாக போய் உங்கட நாட்டியத்தை பண்ணுங்கோவன் என்று சொல்லும் பொழுது மூலைக் கடை ஒன்றை வைத்து கொண்டு இந்த நாட்டு  பெரு முதலாளி போல    நினைத்து அச்சப் படும் மடமையை எண்ணி மனதில் சிரித்து கொண்டான்.


அவனின்ரை உழைப்பும் வேலையும் உதிலை போறவரின்ரை மாதிரியும் உங்களை மாதிரியும்  என்று வையுங்கோவன்.  ஆனால் அவனின்ரை மனிசி பெரிய வேலையும் மதிப்புக்குரிய பதவியுமாம்  அதுவும் இவனின்ரை இழுப்புக்கு இழுபடுறது மட்டுமல்லாமல் அதுவும் இவனை மாதிரிதான் கொள்கையோ கோதாரியோ அந்த பிடிப்பாம்.அவையளுக்கு அழகான சுட்டியான பத்து வயது சிறு பொம்பிளை பிள்ளை  அதுவும் எப்பவும் சிரித்து கொண்டு இங்கை வாழுற நல்ல வெள்ளையிளின்ரை பிள்ளையளோடை அதோ அந்த மேட்டிலுள்ள பள்ளிக்கு போட்டு திரும்பி போகும் பொழுது இந்த கடைக்கு வாறது ...இவன்ரை கோபத்தில் அதோடை கூட நான் நல்லாய் கதைக்கிறதில்லை ..அதைக்கூட விளங்காமாலோ  ஏற்றுக்கொண்டோ சிரித்து கொண்டு போகும் . அவன் அவரின் பக்கத்து கதையை சொன்னாலும்  ஒன்று மட்டும் விளங்கியது அவன் இன்றும் அன்றும் போல இருக்கிறான் என்பதை


அப்பப்போ விளையாடுவாள் அப்பப்போ படிப்பாள் .தன்னை மறந்து ஏதோ ஏதோ செய்வாள் .அப்ப எல்லாம் அவளது அப்பாவும் அம்மாவும் வாதிட்டு கொண்டு  இருப்பார்கள் . அது சண்டையா சச்சரவா அல்லது ஏதாவது தெளிவு பெற பேசுகிறார்களா என்பது பற்றி எல்லாம் அக்கறை காட்டுவதில்லை .அது பற்றி புரிதில் இல்லாத மாதிரிதான் பார்ப்பவர்களுக்கு இருக்கும் .அப்படித்தான் அவள் பெற்றோரும்  நம்பினார்கள்.  வீட்டில் சுவரில் அங்கிங்கு மாட்டி இருக்கும் இருக்கும் மீசைக்கார மாமாவினதும் சப்பைட்டை மூக்கு மாமாவினது படங்களும் தன்னோடை படிக்கும் தமிழ் பிள்ளையின் வீட்டில் மாட்டி இருக்கும் சுவாமி படங்களும்  ஒரே தன்மை கொண்டவை இல்லை என்று நல்லாய் தெரியும் .அவர்களின் பெயர் அவளுக்கு தெரியாது என  நினைத்தால் நீங்கள் தான் முட்டாள்கள்.

எப்போதும் அங்கு குதுகாலம் தான் பாடம் நடந்தால் என்ன நடக்காவிட்டலான்ன . அதுவுமொரு விசயம் ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்த கூடும் .எந்த வொரு மனகசப்பின்றி அநேக வெள்ளை இனத்து மாணவர்களில் இடையில்  நகர்ந்து செல்லும் அவளது அழகான  பள்ளி அனுபவங்கள்.அதுக்கு இவளின் கண்ணில் தெரியும் நட்புத்துவ மொழியும் எந்நேரம் முகத்தில் தெரியும் புன்னகை ஒளிப்பும் இவை எல்லாம் சேர்த்தாப்போல் இருக்கும் தன்னம்பிக்கையான தோற்றமும் காரணமும் என்று சொல்ல்க்கூடும் .ஆனால் தாயின் கருவில் இருக்கும் பொழுதில் இருந்து இன்று வரை சதா கேட்டு வந்த சமாச்சாரங்கள் ஆழ் மனதில் பதிந்ததும் காரணமாயிருக்கலாம் ..யார் கண்டார்கள்


அந்த பாடம் எடுக்கும் மிஸ்ஸை அவளுக்கு நல்லாய் பிடிப்பது போல எல்லாருக்கும் அப்படி பிடிக்கும்.  ஒரு அரவணைப்பு  எல்லாத்தையும் தாண்டிய நட்புத்துவமான உடலசைவுகளுடன் அந்த மிஸ் பாடம் நடத்தும் பொழுது அவளோடு ஜக்கியமாவர்கள் .அப்படித்தான் அன்று  இருதரப்பினரும் ஒன்றி பாடம் சுலபமாக நடந்தேறி கொண்டிருந்தது.அப்படி நிலமை மாறும் என்று அந்த மிஸ்ஸும் கண்டாளா அவர்களும் கண்டனரா ,,இல்லை அவளுமாய் அந்த கணத்துக்கு முந்தி கண்டாளா?

அவர் சர்வாதிகாரி ,,இவர் சர்வாதிகாரி ,,, இவரின் குணாம்சமென்ன  அவரின் குணாம்சமென்ன  அத்துடன் இன்னும் சேர்த்து அவரும் சர்வாதிகாரி இவரும் சர்வாதிகாரி என்றும் முடிக்கும் தறுவாயில் தான் புயலென கிளப்பி ஆக்கிரசோமாக மறுத்தாள் .ஏன் உனக்கு என்ன நடந்தது ? நல்லத்தானே இருந்தாய் ? ஏன்  அப்படி சொல்லுறாய் ? என்று மிஸ் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார். அவவுக்கு மட்டுமல்ல அந்த வகுப்பில் சக மாணவர்களுக்குமே ஆச்சரியமாகவே இருந்தது ..அவள் அப்படி ஒரு பொழுதும் நடந்து கொண்டதில்லை . மிஸ் திரும்பவும் விளங்க படுத்தினாள் ஏன் சர்வாதிகாரி என்று .இவர்களின் ஜனநாயகத்தின் அரத்தமோ..சர்வாதிகாரத்தின் அர்த்தமோ..,,தனது பெற்றோரிடம் இது பற்றி இருக்கும் அர்த்தமோ எதுவும் அறியாள் ....ஆனாலும்

ஒன்று மட்டும் திரும்ப திரும்ப சொல்லி கொண்டிருந்தாள் ...எனது அம்மா அப்பா மதிக்கும் இவர்கள்  ஒரு பொழுதும் சர்வாதிகாரியாக இருக்க மாட்டார்கள் என்று.எத்தனை தரம் மிஸ் தனது பாடத்திட்டத்தின் படி விளங்க படுத்தினாலும் ,,,அப்படியே நடந்து கொள்ள சக மாணவர்களும் அவள் சொல்லுவதை ஆமோதிப்பது போல இருந்தது.அழகாக அன்பாக நட்பாக நடந்து  கொண்ட மிஸ் சர்வாதிகாரி போல் ஆனாள்....அதிபர் அறைக்கு அனுப்பட்டாள் ..அங்கும்  அப்படியே  அவள் , அதிபரின்  மேல் உதட்டிற்க்கு மேல் சிறிய மீசை இல்லாத குறைதான் ஒன்று. அழைத்து வா  இங்கே அவர்களை ..என்று சொல்லுற மாதிரி  டெலிபோன் எண்களை அழுத்து பொழுது இருந்தது

உங்கள் கை தொலைபேசியை தயவு செய்து மெளனியுங்கள் என்ற  அந்த அறையில் ராஜன்,அதிபர் அந்த சின்ன சிட்டு மற்றும் அவளின் மிஸ்  பாடசாலை நேரம் இவ்வளவு  கடந்தும்  என்ன விவாதித்தார்கள் என்ன முடிவுக்கு வந்தார்கள் என்று தெரியாது.  அவர்கள் இவர்களை விளங்கி கொண்ட மாதிரி இவர்கள் அவர்களை இவர்கள் விளங்கி கொண்டிருக்கவேண்டும் என்றாலும் எல்லோரும் அதீத மெளனத்தோடை தான் வெளியேறீனார்கள்

ஒரே நம்பரில் வந்த பல தவறப்பட்ட அழைப்புகளில் ஒன்றை அழுத்தினான் ராஜன் .

மறுபுறத்தில் மூலைக் கடையில் அவரின் பேச்சை கேட்பதை நிறுத்தி ....அழைப்பை ஏற்று  எங்கை மச்சான் ...இவ்வளவு நேரம் என்றான்

மகள் பள்ளியில் தனது பங்குக்கு புரட்சி செய்திருக்கிறாள் .விவரம் தெரியாதவர்கள்.அதை.அடக்க துணைக்கு அவசரமாக என்னை கூப்பிட்டார்கள்..பிறகு அங்கை என்னை அடக்க பார்த்தாரகள் .உனக்கு தெரியும் தானே  எங்களை அடக்க முடியாது என்று  ..  அது தான் சாறிடா ....எல்லாம் நேரில் கதைப்பம் விரிவாக சொல்லுறன் என்றான்

ராஜன் இதைதான் செய்வான் என்று நன்கு தெரிந்து இருந்தும் அவனைப் பற்றிய கதையை  இவ்வளவு நேரமும் கேட்டது ஒரு டைம் பாசுக்கு தான் என்று அவருக்கு தெரியாது  ...








Friday, May 11, 2012

வகுப்பறை 11 B ( சிறுகதை)

எவ்வளவு தூரம் நடந்தானோ அவனுக்கே தெரியவில்லை .கால்கள் தளர்ந்து எங்காயினும் குந்துவமோ என்று மனம் தத்தளிக்கும் பொழுது தான் அவ்வளவு தூரம் நடந்திருக்கிறமே என்று  தெரிய வந்தது .இந்த வெய்யிலில் இப்படி நடந்து திரிவது முட்டாள்தனமான பலப் பரீட்சை என இன்னும்  நினைக்கவில்லை தானே என்று அப்பொழுது திருப்தி பட்டுக் கொண்டான். .நாட்டை விட்டு ஓடி எவ்வளவு காலத்துக்கு பிறகு திரும்பி வந்து ஒரு சாரமும் சேட்டுடன் காசுவலாக மூன்று மைல் நீளப்பாட்டுக்கும் நாலு மைல் அகலப்பாட்டுக்கும் கால் போன போக்கில் பைத்தியக்காரன் போல் நடந்து திரிகிறான், அப்படி ஒரு ஆசை இருந்தது அதில் ஒரு சந்தோசம் இருக்கும் என நினைத்து அப்படியே நடந்தாலும் இன்னும் ஒரு தெரிந்தவன் படித்தவன் கூட அவன் கண்ணில் தென் படவில்லை ..அட எல்லாரும் ஒட்டு மொத்தமாக தன்னைப் போல வெளியிலை ஓடி தொலைந்திட்டாங்களாக்கும் என்று நினைத்து கொண்டு அந்த கோயில் வாசலின் உள்ள தூணுக்கருகில் அப்பாடா என்ற குரலுடன் வந்த நீண்ட மூச்சை வெளியில் விட்ட படி காலாற குந்தினான். .
கோயிலில் யாரும் இல்லை .அப்பிடி ஒரு தனிமை அங்கு அப்பப்ப இடைக்கடை எங்கிருந்தோ வாற .இதமான காற்று வந்து அவனை தழுவி செல்ல அப்படியே அந்த வாறந்தாவில் புரண்டு படுத்தால் என்ன சந்தோசமாக இருக்கும் என்று ஒருமுறை நினைத்து பார்த்தானே ஒழிய அப்படி செய்ய அவனால் முடியவில்லை.என்னதான் காசுவலாக உள்ளுர் வாசி போல வேசம் போட்டாலும் உள் மனம் வெளிநாட்டு வாசியாகவே போலி கெளவரத்துடன் உருவமைப்பதை நினைத்து வெட்க பட்டு கொண்டான்.


அவனது தனிமையை மட்டுமல்ல அங்கு மூலஸ்தான மூடிய அறையில் அம்மனோ காளியோ கல்லாக இருக்கும் அவளின் தனிமை கூடகுலைந்தது. தரிசனம் என்ற போர்வையிலும் பூஜைக்கான ஆயத்தம் என்ற போர்வையிலும் வந்தவர்களின் பிரச்சன்த்தால் .அவற்றில் அங்கு பூஜை செய்ய வந்த ஜயரும் ஒருவர் .பூஜைக்கான ஆயத்தங்கள் செய்வதில் அக்கறை, படபடப்பு அவரின் முகத்திலும் அசைவிலும் தெரிகிறது .காலம் காலமாக உந்த கடவுள்களுக்கு அலங்கரித்து ஆலாவனம் பண்ணி பூஜை புனகாரம் எல்லாம் செய்து அங்கிருந்து இங்கு  சக்தி பெற்று கொடுக்க முனையும் சராசரி பூசாரி போல ஒருவர் தான் இவரும் என்று மேலோட்டமாக பார்க்கும் பொழுது கூட அவனுக்கு எழவில்லை ...எங்கையோ.. எங்கோ .. அருகில்.. மிக அருகில் இன்னும் எனது உணர்வுகளை பகிர்ந்த ஒருவர் தான் உறுதி செய்தாலும் முழு விவரங்களை தேடி மூளை வெகு வேகமாக இயங்கி கொண்டிருந்தது.அட மையிக் சுந்தரம் அவரா ...நீங்கள் என்று சொல்லாமால் அவனா நீ  அவனை அறியாமால் வாய் உளறியது ,என்னமாய் மாறி விட்டான் அதை விட ஜயன் என்று இவ்வளவு காலமும்தெரியாதே என்ற ஆச்சரியுமும் மேலோங்கியது.


.உந்த கல்லுக்கு இனிமேல் செய்ய போகும் அலங்காரத்தை ஏற்கனவே அவன் தனக்கும் செய்து தன் மேல் மற்றவர்களுக்கு பக்தியும் பரவசமும் வரும் கோலத்தில் நிற்கிறான். என்னதான் ஓரே வகுப்பில் பக்கத்து வாங்கில் இருந்து படித்தவன் என்றாலும் நீ ..அவன் என்று கூப்பிட்டால் என்ன நினைப்பார்கள் என்று மட்டுமின்றி அதுக்கு மேலும் எதுவும் நடந்து விட்டால் என்று அஞ்சி அவருக்கு அருகில் சென்று ஜயா என்னை ஞாபகமிருக்கிறதா என்று ஒரு வாஞ்சையுடன் ஆவலுடன் கேட்டான் ...


கண் மட்டத்தில் கை மட்டத்தை வைத்து அவனது உருவத்தை குளோசப்பில் கொண்டு வந்து கூட அவனை அவர் யார் என்று தெரிந்து கொள்ளாமால் தவித்தார் .காலம் என்ற வில்லன் தொடர்ந்து  ஞாபக நினைவுகளை தொடர்ந்து கடத்தாமால் தவிர்ப்பதற்க்காக ஒரு துணிந்த கதாநாயகனாக விரைந்து ..அட மையிக் சுந்தரம் நான் தான் டா ,,,என்று தொடங்கி பள்ளிக்கால நினைவுகளை சொல்லி ஞாபக படுத்துவது மட்டுமில்லை ...வகுப்பறை நினைவுகளான மற்றவர்களுடைய டிபன் பொக்சில் இருந்து முட்டை பொரியல் திருடி சாப்பிட்டதில் தொடங்கி ,,,அவன் அந்த சிறிய வயதில் செய்த ஹிப்னொடிசம் சாகசங்கள் பலவற்றை  சொல்லி பள்ளிக் கால உருவத்தை கொண்டு வந்த மறு கணமே ,தனது ஜயர் வேசத்தை கூட மறந்து அவனை இறுக அணைத்து கொண்டார். அங்கு அவர்கள் காதலாகி கசிந்து கண்ணீர் உருகும் காட்சியை ,,அங்கு அம்மன் தரிசனம் பெற வந்தவர்களுக்கு வழங்கி கொண்டிருந்தனர்.


தூரத்தில் தெரிகிற அந்த கடலின் அலை சத்தத்தையும் மீறி  உங்களுக்கு ஓரே அலை வரிசையில் ஒரு சத்தம் கேட்டு கொண்டிந்தால் அது தான் அந்த பள்ளிக்கூடம். காலனித்துவ கல்வியாளனோ நிறுவனமோ அல்லது மதம் மாற்றி வலை பிடிக்க வந்த கூட்டமோ யாரோஅந்த பள்ளிக்கூடத்தை நிறுவியதானால் என்னவோ அந்த தன்மைகளில் சிறிதும் நழுவ முயற்சி செய்யமால் இன்று வரை அவற்றை அடியொற்றி நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்று நினைக்கிறது.,அதில் ஒரு தற்பெருமை அதுக்கு.இந்த பள்ளியின் அருமை பெருமைகளை சொல்ல தேவை இல்லை அந்த நூற்றாண்டு கால பெருமையை அப்பள்ளி வாசலுக்குள் காலடி வைக்காதவன் கூட கதை கதையாக கூறுவான் .ஏதோ தட்டு தடுமாறி இந்த மையிக் சுந்தரத்துக்கும் அவனுக்கும் கூட இந்த பள்ளிகூடத்திற்க்குள் காலடி வைக்க சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது.அதனால் அந்த பள்ளிக்கு பெருமை சேர்த்தார்களோ பள்ளியால் இவர்கள் பெருமை பட்டாரகளோ என்று   சொல்லுவதற்க்கு ஒன்றுமில்லை ,சொல்ல முனைந்தாலும் பெரிய சுவராசியமாக ஒன்றும் இருக்காது .நிச்சயம் சுவராசியமாக ஏதும் சொல்லலாம்.பான பட அந்த றோட்டை பார்த்தபடி இருக்கிற கட்டிடத்தின் அந்த பழமையான மரத்துக்கு அண்மையில் ஒரு வகுப்பு நடந்து கொண்டிருக்கிறதே கொஞ்ச கால மாக அதை 11B  என்று சொல்லி கொண்டிருக்கிறார்களே அதை பற்றி.


அந்த வகுப்புக்கு கெமிஸ்ட்டிறி மாஸ்டர் வருவார் பிசிக்ஸ் மாஸ்டர் வருவார் அப்படி அதில் பொட்னி டீச்சரும் வருவார் ..பாடம் நடக்கும் ..நாளைய டொக்டர்களும் என்ஜீனியர்களும் முன் வருசையை பிடித்து வைத்துருப்பார்கள் தெரிந்த விடயம் தானே ...முன் வரிசை இருந்தால் பின் வரிசை இருக்கும் தானே ..அதில் தான் நம்ம மையிக் சுந்தரமும் அவனும் இருப்பார்கள் என்று சொல்லாமால் உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும் .அதை மீறி ஒருவன் 16 வயதில் வயதுக்கு மீறிய பரம் பொருள் ரகசியத்தை சொல்வது மாதிரிஅங்கிருந்தவர்களுக்கு எப்பவும் ஏதேனும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பான். ..அதில் எல்லாம் சினிமா இருக்கும் இலக்கியம் இருக்கும் கவிதை இருக்கும் காதல் இருக்கும் களவியல் இருக்கும் ,எல்லாம் பாடம் நடந்து கொண்டிருக்கும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் இடைவெளியில் தான் என்றது தான் ஆச்சரியமான விடயம் .முன் வரிசை மாணவர்களுக்கு இவன் சொல்வது விளங்காது .தங்களுக்கு மட்டுமே என விளங்க முடியும் என நினைத்து கொண்டிருக்கின்ற  தாவரவியல் சூத்திரங்களிலும் பாரக்க ஏதோ விளங்காத ஒன்றை சொல்லுகிறான் என்று அதிசையத்தாலும் தேவை இல்லாத விடயம் என்று தான் அலட்சியமாக பார்ப்பார்கள்.


இதை விட நடுவரிசை மாணவர்கள் ஒன்று இருக்கிறார்கள் தெரியுமா ..தெரியாவிட்டால் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் ..அவர்கள் படிப்பிலும் கண்ணு இப்பிடியான விடயங்களிலும் ஒருஈர்ப்பு.இருக்கும்.அப்படி ஒருவன் தான் ராகவன் ..கிளுகிளுப்பாக நயம் பட இந்த விடயங்களை சொல்லும் பொழுது காதை பின்னுக்கு நீட்ட தவறுவதில்லை... ஒரு கட்டாக்காலி மாடு அசை போட்டு நடந்து கொண்டிருக்கும் அதன் பின் நடுத்தர பெண் ஒருத்தி வாழ்க்கை சுமையின் வலிகள் முகத்தில் தெறிக்க அந்த றோட்டில் கடந்து கொண்டிருப்பாள் ,,,பாடம் எவ்வளவு மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருந்தாலும் அங்கு தான் எல்லார் கண்ணும் போகும் இதில் முன் வரிசை பின்வரிசை பேதம் இல்லாமால் ..என்ன தான் இருந்தாலும் அவனின் கருத்துகளை ரசித்து கேட்டாலும் ,அவனது குரு பக்தி ...ஆசிரியர்களை மதிக்காமால் இவர்கள் நடந்து கொள்வது துப்புரவாக பிடிப்பதில்லை ..மனதில் எத்தனை நாள் திட்டி இருப்பான் ...ஆசிரியர்களும் இவர்களை கண்டு கொள்ளுவதில்லை ...மனத்தளவில் இவர்களை ஒதுக்கியே வைத்து இருக்கிறார்கள் ...யார் கண்டார்கள் இவர்களில் நாளைய காலத்தின் பிரபல எழுத்தாளனும் இருக்கலாம் அல்லது பிரபல அரசியல் கட்சியின் தலைவனும் இருக்கலாம் ..இதை எல்லாம் ராகவன் யோசித்து பார்க்கவில்லை


..பொட்னி பாடத்திலும் பார்க்க பொட்னி வகுப்பு பிடிக்கும் ராகவனுக்கு .ஆனால் பலருக்கு பொட்னி பாடத்திலும் பார்க்க பொட்னி டீச்சரை பிடிப்பதில்லை ...இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இல்லாமால் இருக்கிறதே என்ற தாழ்வு மனப்பான்மையால் பாடம் நடத்தும் நேரத்தில் ஒரு நிமிடத்தில் எத்தனை தரம் சீலை இழுத்து இழுத்து மூடிகொண்டே இருப்பா சொல்ல முடியாது அப்படி அவ்வளவு தரம் இருக்கும் . ...சில வேளை அக்கறையோடு உற்று நோக்கி படிப்பவர்களுக்கு இது பற்றி ஒன்றும் தெரியமால் இருக்கலாம்.அதை பார்க்க  ரஜனி செய்யும் மெனரிசம் ஒன்று போல இருக்கும்


நம்ம இலக்கியவாதி இருக்கிறானே ....சிலவேளை பாடம் நடக்கும் பொழுது கண்ணை முழித்து கொண்டே கனவு காண்பான் ..அப்படித்தான் முழித்து கொண்டு தனது கற்பனை பெண்ணை வைத்து கவிதை வடித்து கொண்டிருந்தானோ அல்லது எப்போதோ வாசித்த மோக முள் நாவலின் வசனங்களை இரை மீட்டு கொண்டிருந்தானோ தெரியாது ...நடந்த கொண்டிருந்த தாவரவியல் பாடத்தின் சிலபஸ் தீடிரென்று மாறியது ...பொட்னி டீச்சர்..சரமாரியாக இவனை நோக்கி ...தாக்குதல் கணைகளை வீசி கொண்டிருந்தா..குரு என்ற மதிப்பில்லை என்று ...தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது ...தீடிரென்று நனவு உலகத்துக்கு வந்த அவனுக்கும் விளங்கவில்லை ...அந்த வகுப்பில் உள்ளவர்கள் எவருக்கும் விளங்கவில்லை..டீச்சர் மட்டும் அப்படி விளங்கி இருக்கிறது தன்னை உற்று பார்த்து தன்னை சைட் அடிக்கிறான் என்று ...டீச்சரில் பார்க்க ராகவனுக்கு தான் கோபம் அதிகம் இவன் குருவுக்கு மதிப்பு கொடுக்கவில்லை என்று ...


தீடிரென்று ஏதோ காரணத்தினால் அவசர ஆசிரியர் கூட்டத்துக்கு அதிபர் அழைப்பு விட்டு இருந்தார்.எப்பொழுது வகுப்பு முடியும் என்று காத்திருந்த மாணவர்களுக்கு இப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் கேட்கவா வேண்டும்.எல்லா வகுப்பிலும் கும்மாளம்


அப்படித்தான் 11B யிலும்




இந்த மையிக் சுந்தரத்தை பார்த்து இந்த இலக்கியவாதி.உசுப்பேத்தினான்..




என்னடா ஹிப்னாடிசியம் தெரியும் என்று சொல்லுறீயே ..செய்து காட்டு பார்ப்பம் என்று




யாராவது சம்மதித்தால் செய்து காட்டுறன் என்று கூறினான் சுந்தரம் கொலரை இழுத்து கொண்டு




யாருமே சம்மதிக்கவில்லை ...வீம்பு காட்டி கதைக்கும் இலக்கியவாதி முதற்க்கொண்டு




அறியும் ஆவலோ என்னவோ ராகவன் இதற்க்கு சம்மதித்தான்




உண்மையில் மையிக் சுந்தரம் திறமை சாலி தான் ..ஆழ்ந்த ஹிப்னாடிச தூக்கத்தில் ராகவன்


பல கேள்விகளை ..கேட்டு கொண்டிருந்தான் சுந்தரம் ஆழ்நிலையில் வைத்து க்கொண்டு


பதில்களை சரியாக சொல்லி கொண்டிருக்கிறான் ..பள்ளியில் முதல் சேர்ந்த முதல் திகதி கொண்டு


-------


------


-------


------




யாரோடு படுத்திருக்கிறாயா இவ்வளவு காலத்தில் ?




இல்லை என்று அனுங்கிய குரலில் பதில் வந்தது




யாராயாவது காதலித்து இருக்கிறாயா என்று கேள்விக்கு




ஓம் என்றான்




யாரை என்றதுக்கு






பொட்னி டீச்சரை என்று மகிழ்ச்சியுடன் பதில் வந்தது




அடுத்த பாடமும் பொட்னி பாடம் தான். இன்றைக்கு டபிள் பீரியட் எல்லோ


அப்ப வகுப்பறை 11B  எப்படி இருக்கும் ஒன்று கட்டாயம் அவதானியுங்கோ ஒருக்கா ..என்ன?




(யாவும் கற்பனை)





Wednesday, April 4, 2012

(சிறுகதை) சுருங்கிய தோலினுள் சுருங்காத எண்ண அலைகள்

என்னடா பயல் இப்படி கதை விட்டுட்டு போறானே என்ற பாவனையில்..அங்கு கூடி நின்றவர்கள் ஒருதரை ஒருத்தர் பார்த்து கொண்டனர் .இப்படித்தான் பத்து பேர் வருவான் பத்து கதை சொல்லுவான் இதெயல்லாம் நம்பி கொண்டு இருக்க முடியுமா ..அண்டைக்கொரு நாள் பாருங்க ....இப்படித்தான் ஒருவன் வந்து ....என்று கொண்டு ...அங்கு சிறிது நேரம் நீடித்த இனம் தெரியாத அமைதியை இல்லாமால் ஆக்கி கொண்டு அங்கு சப்ளை செய்து கொண்டிருந்த ஒருவன் பேச்சை தொடங்க கல்லா பட்டையில் இருந்து ஒருவன் குரல் கொடுத்தான் கதையை விட்டுட்டு கஸ்டமரை கவனியடா என்று .

.இப்படி வாறவர் போறவர் கதைக்கறவர் சிரிக்கிறவர் கேலி செய்கிறவர் சாப்பிடுறவர் குடிக்கிறவர்  பத்திரிகை பார்க்க வருகிறவர் வெட்டி கதை அழப்பவர் எல்லாரோயும் வேடிக்கை பார்த்து பொழுது போக்கி கொண்டிருக்கவே ஒரு கூட்டம் எப்பவும் அந்த கோப்பிக் கடையில் இருக்கும். .அவர்களுக்கு என்று அந்த கடையில் உள்ள மூலையில் உள்ள கதிரை மேசைகளை உத்தியோக பூர்வமகா வழங்கபட்டிருக்காவிடினும் அதை தங்களுக்கென்று நிரந்தரமாக்கி வைத்திருப்பர் .அந்த இளைஞர் முதியவர் என்ற வேறுபாடின்றி இருக்கும் வெட்டி கூட்டத்தில் இருந்து கொண்டு மணியத்தார் வழமை போல எல்லவாற்றை கவனித்து கொண்டிருந்தார் .அந்த கோப்பிக்கடையின் வியாபாரத்தின் நாடி ஓட்டத்தை பொறுத்து இவர்களின் கூச்சலும் கும்மாளம் கூடி குறைந்து  இருக்கும் ...அந்த கூட்டத்தில் ஒருவராக அதிகம் நேரம் அங்கு பிரச்சனமாயிருந்தாலும் அதிகம் கதைக்க மாட்டார்.


...கதைத்தாலும் ஒரிரு வார்த்தைகள் தான் கதைப்பார் அதுவும் தங்களுடைய கூட்டதுக்கு தான் அதுவும் இதை மட்டும் தான் கூறி கொண்டே இருப்பார் ..இது ஊர் தேத்தணி கடைக்கு  முன்னாலுள்ள பெஞ்ச் இல்லையடாப்பா.. இது லண்டன் ..அவன்ரை வியாபாரத்தை பழுதாக்கமால் எங்கட அலுவலை பார்க்கோணும் ..
.பெரிசு ....சும்மா கிட  பேச மாட்டாய் ..பேசினால் எப்பவும் இதைத் தான் கீறல் றைக்கோட் பிளேயர் மாதிரித் திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறாய் ,,,,ஓனரே ,,பேசாமால் இருக்கிறான் ...அவனுக்கு நாங்கள் இருப்பதனால் வருவாயோ என்னவோ இதையே பதிலாக எப்பவும்  சொல்லும் நெட்டையனுக்கும் அங்கு வந்த கஸ்டமருக்கும் தேவையில்லாத கதை தொடங்கி எங்கையோ முடிந்து  பெரிய சண்டை வராமால் தடுப்பதே பெரும் பாடய் போய் விட்டது ஓனருக்கு ..

.அது தான் வேலையாளி மேல் காட்டுறார் என்று நினைத்த மணியத்தார் .அங்கு இருக்க பிடிக்காமல்.தனது மூன்றாம் காலான வாக்கிங் ஸ்ரிக்கையும் எடுத்து ஊன்றி க்கொண்டு மெல்ல மெல்ல வெளியே வந்தார். இவ்வளவு தூரம் இங்கு வந்தும் அவர்கள் போடும் சத்தம் தமிழில் கேடபதை உணர்ந்தார். அவர்கள் கறுவல் கூறிய விடயத்தை தான் இப்ப கதைக்கிறார்கள் விளங்கியது ..வழமையாக அவருக்கு காது அவ்வளவு கேட்காது .ஆனால் அதைத் தான் அவர்கள் கதைக்கிறார்கள் தெளிவாக உணர்ந்ததை பற்றி அவர் ஆச்சரிய படவில்லை .ஏனெனில் அவரது கால்களும் வாக்கிங் ஸ்ரிக்கும் ஒவ்வொரு அடியாக வைத்தாலும் அவரது மனமும் அதை நினைத்து தான் திரும்ப திரும்ப அசை போட்டு கொண்டிருந்தது!

அவர் எழுபதுகளின் அந்தியை அவர் தொட்டாலும் அந்த காலம் பேசிய கொள்கையின் நம்பிக்கைகளை இன்னும் நம்பிறன் நடக்கிறன் என்று நினைக்கிறார். நடை முறையில் அப்படி இல்லை என்பது தான் உண்மை. .இதை எல்லாம் ஒரு விசயமாக பொருட்டாக கருதி இன்னும் அதனுடன் போராடுவது வெறுப்பை தட்டியது .அவன் சொன்ன விடயம் அவர் வழமையாக குறுக்கு பாதையாக கை கொள்ளுகிற அந்த பார்க்கில் தான் நடந்ததாம்.

வரும் பொழுது இருந்த ரம்மிய மான சூழ்நிலை இப்பொழுது அங்கு இல்லையென்றாலும் வீட்டை போய் என்ன வெட்டி விழுத்த போறனோ? மருமகளின் வெறும் குத்தல் பேச்சுக்களை கேட்டு மன நோகிறதிலும் பார்க்க இதில் கொஞ்சம்இருப்போமே என காலாற அந்த பெஞ்சில் அமர்ந்தார்

உதிர்ந்த மரங்களில் இலைகள் மெல்லிதாக மலர தொடங்கும் அறிகுறியை காட்டி கொண்டிருந்தன.தூரத்தில் இருந்த கல்லறையில் ஏதோ அசுமாத்தம் ...சுற்று முற்றும் பார்த்து இந்த சூழலோடு ஒன்றி தேவையற்ற சிந்தனையை ஓடாமால் இருப்பதுக்கு முயன்றாலும் மனக் குதிரை தேவையில்லாமால் பின்னோக்கி தான் சவாரி செய்து கொண்டிருந்தது.இளவேனில் காலத்தின் ஆரம்பம் என்ன குதுகாலம் சந்தோசம் சிறுவர்கள் அதை வரவேற்பது போல் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள் ..ஒரு இளம் ஜோடி தங்களை மறந்த ஒரு உலகத்தில் இருந்து கொண்டிருந்தார்கள்

.இவருக்கு முன்னால் உள்ள பெஞ்சிலுள்ள கிழவி ஒருத்தி தூரத்தில் தெரியும் கல்லறையை வெறுத்து பார்த்து கொண்டிருந்தாள் ..அவளுடைய நாயோ தெரியாது தூரத்தில் ஓடுவதும் அவளுடைய காலடியில் வருவதுமாக இருந்து கொண்டிருந்தது.அதுக்கு கூட என்ன குதூகலாம் ..வயோதிபம் வரக்கூடாது ...வர முன் போயிடணும் ..அவருடைய ஆத்தா ...அந்த காலம் என்னை நேர காலத்துக்கு கொண்டு போய் சேர்த்திடு நல்லூரானே என்று வேண்டுவது சும்மா புலூடாவில்லை உண்மை தான் என்று நினைத்தார் ..இந்த தனிமை இந்த வேதனையுடன் மரணத்துக்கு காத்திருப்பதை தவிர வேற ஒன்றும் தான் செய்து கொண்டிருக்கவில்லையே ....அந்த உதிர்ந்த மரம் கூட மீண்டும் துளிர்க்கின்றது ..எனது சுருங்கிய தோலுகள் அப்பொழுது இருந்த இளமையுடன் இனிமேல் வருமா என நினைத்து இயற்கையின் ஓர வஞ்சனை நினைத்து திட்டிக்கொண்டார்

என்றும் சம்பந்த மில்லாமால் தனது மன ஓட்டங்கள் ஒரு கோவை இல்லமால் அங்கு இங்கு ஒடுவது போல் இருந்தது .முன்னிருந்த கிழவி அவரை பார்த்து உற்று பார்த்தது போல் இருந்தது .புன்னகை செய்த மாதிரி இருந்தது ..இவரும் பதிலுக்கு புன்னகைக்க முற்பட தீடிரென்று காட்சி மாறி அந்த கிழவி கல்லறையை வெறுத்து பார்த்து கொண்டிருக்க அந்த நாய் அவளுடைய காலடிக்கு வருவதும் தூரத்தில் ஒடுவதுமாய் இருந்தது,தனது மன ஓட்டத்தில் பிழையா கிழவி தான் சும்மா தமாஸ் பண்ணுறாளா ..என்று தெரியாமால் தவித்தார்...

இந்த வயதில் அவள் செய்தால் என்ன செய்யாட்டி என்ன எனக்கு என்ன வரப் ப்போகுது என்று நினைத்து கொண்டிருக்கு பொழுது .அவள் மீண்டும் அவரை பார்த்த பொழுது அவளது அந்த கண்கள் மூக்கு அதரம் மேலுடம்பு இடுப்பு கால்கள் எல்லாம் முதுமை தோற்றத்தில் இருந்து இளமையாகி கொண்டிருந்தது ..இது என்ன சமிபாட்டு கோளாறா இப்படி தெரிவதுக்கு காரணம் அந்த கோப்பிக்கடை பலகாரமா  ஒரு கணம் நினைக்கும் பொழுது ..அவள்  இளமை த்தும்பிய சிரிப்புடன் அணுகி கொண்டிருந்தாள் .இவ்வளவு நேரமும் விளையாடிய நாய் ஒரு ஈனக்குரலில் குரைத்து கொண்டிருந்தது..தூரத்தில் தள்ளுவண்டிலில் சென்று கொண்டிருந்த குழந்தை இனம் புரியாத மழலை குரலில் வீறுட்டு சத்தம் போட்டு கொண்டிருந்தது ..அந்த கறுவல் இப்படி இதே மாதிரியான  சம்பவம் நடந்ததை சொல்லத் தானே கேலியும் கிண்டலுமாக கதைத்தோமே என அந்த சந்தர்ப்பத்திலும் கூட நினைக்க தவறவில்லை ,,,அவள் அவரை இன்னும் கிட்ட நெருங்கி கொண்டிருந்தாள் .

.மூச்சு முட்டுவது மாதிரி இருந்தது மேல் தோள்ப்பட்டை வலிப்பது மாதிரி இருந்தது ..இதுவெல்லாம் அவளை பார்த்து பயந்து அவருக்கு ஏற் படவில்லை என இன்னும் நம்பினார் ..ஏனெனில் அவளை மாதிரியே அவரும் இளமையாக தோலும் உடம்பு மாறி கொண்டிருப்பது தென்பட்டது .அது உண்மை தானாக நிச்சயப்படுத்துவதற்க்காக தன்னையும் அவளையும் மாறி மாறி விரைவாக பார்த்து கொண்டிருந்தார் தவிப்புடன் பார்க்க பார்க்க..பார்வை மங்கி கொண்டு சென்றது...ஒன்றுமே அவருக்கு இப்ப தெரியவில்லை வெளிப்புற சத்தங்கள் குறைந்து கொண்டு போய் கொண்டிருந்தது..


இப்பொழுது வெளிப்புற சத்தங்கள் மெல்லமாக கேட்டு கொஞ்சம் கூடி கேட்டு ஒரு இரைச்சலாக கேட்டு கொண்டிருந்தது..மெல்ல கஸ்டப்பட்டு கண்ணை திறக்க முற்பட்டார் முழுமையாக திறக்க முடியவில்லையானாலும்.சுற்றுவர ஆம்பிலன்ஸ் உதவியாளர்கள் நிற்பதை கண்டார் ....அந்த கிழவி தான் தொலை பேசி செய்து ..உதவியதாக உதவியாளர்கள் கூற அவளுக்கு ஒரு நன்றி சொல்லுவோமோ என நினைத்து பார்க்கு பொழுது

அவள் இன்னும் கல்லறையை வெறுத்து பார்த்து கொண்டிருக்க கண்ட அவர் ..நடந்த சம்பவம் உண்மையா பொய்யா என இன்னும் தெளிவில்லாமால் தவித்தார்

...எதை நம்பவாட்டிலும் அதை மட்டுமாவது நம்பினார் ..ஹாட் அட்டாக் வந்தது அத்தருணத்தில் வந்தது உண்மை என...

Saturday, December 17, 2011

சிவப்பு விளக்கு (சிறுகதை )

அவசரம் அவசரமாக கதவை திறந்தான் .அறையில் யாரும் இல்லை .நேரத்தோடை சுரேஸ்க்கு சொல்லியிருந்தும் இன்றும் அலட்சியபடுத்தியது என்னவோ போல் இருந்தது அவனுக்கு ,வழமையாக எங்கும் போகாமல் இதுக்குள்ளேயே அடைந்து கிடக்கும் சுரேஸின் மைத்துனனை கூட காண கிடைக்கவில்லை . .இன்றைக்கென்று எங்கு போய் தொலைஞ்சாங்கள் சனியன்கள் என்று மனதுக்குள் திட்டிக் கொண்டான். இந்த எட்டாவது மாடிக்கு ஏறி வந்த மூச்சு அடங்காத நிலையில் அதே வேகத்திலையே கதவை சாத்தி விட்டு இறங்கி கொண்டிருந்தான். ,படி இறங்கின்ற இடத்தில் எந்த நேரம் சென்றாலும் அழுக்கு உடை அணிந்த கறுத்த இனத்தவன் ஒருவன் குந்தி இருப்பது வழக்கம் .அவனையும் சிறிது இடித்து தள்ளிக் கொண்டு வேகமாக போக , அவன் முதலில் டச்சு மொழியில் ஏதோ இவனை நோக்கி சத்தம் போட்டான் ,பிறகு தனக்கு தெரிந்த ஆங்கிலமாக வந்த எதையோ சத்தம் போட,,எந்த மொழியும் கேட்காத மாதிரி சென்று கொண்டிருந்தான்

அந்த நாட்டு தலை நகரத்தின் இருக்கும் பல அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகளுக்குள் இவன் தங்கி இப்பொழுது வசித்து வரும் மாடி குடியிருப்பு பகுதியின் பெயரை சொன்னாலே பலர் பயந்து நடுங்குவார்கள். .,சிலர் அங்கு வாழ்பவர்களை எதுக்கும் பயப்படாத வீர்ர்கள் சூரர்கள் பயங்கர வாதிகள் என்றும் நினைப்பது உண்டு.இவனும் சுரேஸும் அவனது மைத்துனனும் அப்படியானவர்கள் அல்லர். அவர்கள் அண்மையில் அந்த நாட்டுக்கு வந்த அகதிகள் .அகதி தொண்டு நிறுவனம் ஒன்று அவர்களுக்கு இந்த விபரங்கள் பற்றி சொல்லி கொள்ளமாலே குடியமர்த்தியது.விபரம் தெரிந்தது அண்மையில் தான். .வேறிடத்துக்கு மாறுவதற்க்கான் முயற்சி ஒன்றுக்கு தான் இன்று இவர்களை இந் நேரத்தில் ஆயத்தமாக நிற்க சொல்லி விட்டு கீழை வந்து மேலை வருவதுக்குள் எங்கையோ மாறி விட்டுதுகள். .

எங்கை போறது உதுகளுக்கு .வேலை செய்யவும் அனுமதி இல்லை ,உந்த கடைத் தெரு வழிய வாய் பார்த்து கொண்டும் அங்கே தூரத்தில் தெரியும் சிவப்பு விளக்கு பகுதி தெருக்களில் சுற்றி திரிந்து வேடிக்கை பார்க்க போயிருக்குங்கள் ..நல்ல ஒரு சனத்தோடை றூம் மேற்றாய் கூட்டு சேர வேண்டிய தலை விதியை நினைத்து தலையில் அடித்து கொண்டான் , இந்த கொஞ்சம் நாட்களுக்குள் உவன்களின் கதைகளை கேட்டு கேட்டே  அவன் அரை பைத்தியமாய் போயிட்டான் வேறை

அவன் முதல் முதலாக அந்த அறையினுள் வந்த பொழுது அங்குள்ள நாலு கட்டில்களில் ஒன்றுக்கு மேல் ஒன்றாக இருக்கும் அவற்றில் இரண்டு வெறுமையாக இருந்தது ,இரண்டில் ஒன்று தான் அவனுக்காக காத்திருந்தது. ஏற்கனவே அங்கு தங்கியிருந்த சுரேஸ் தான் பேச தொடங்கினான், பழக தொடங்கினான்,,அதிகாரம் காட்ட தொடங்கினான், .தான் முந்தி வந்தவன் என்ற திமிர் என்றதோடல்லாமால் கனக்க தெரிந்தவன் போல காட்டி கொண்டான்..மற்றவன் அவன் கேட்டதுக்கு பதிலும் சொல்லமாட்டான் .சிலவேளை எல்லாத்துக்கும் ஓம் அல்லது தெரியாது .. சிலவேளை குப்புறமாக படுத்த கொண்டு பெட்சீட்டுக்குள் தான் எந்நேரமும் ஜீவனம் நடத்திக்கொண்டிருந்தான் .சில நேரம் தன்னிலை மறந்து கலந்த தலையுடன் எதையோ உற்றும் பார்த்து வெறித்த படி இருப்பான். .ஏற்கனவே பயங்கரமாக இருக்கும் அபார்ட்மென்டின் மூலையில் உள்ள அறையில் அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் நடவடிக்கையும் பயங்கரத்தை கூட்டுவது மாதிரியே இருக்கும். யாரேனும் பார்ப்பவருக்கு .ஏன் அவனுக்கே அப்படித்தான் இருந்தது. .இன்று வரை அவனுடன் ஒரு வார்த்தை கதைத்து பேசி கொண்டாடவில்லை என்றாலே பாருங்கள். .அவன் பேசாக்குறைக்கு  எல்லாத்தையும் சேர்த்து .சுரேஸ் பொரிஞ்சு தள்ளுவான் ..அவனுடைய அண்ட புளுகு ஆகாச புழுகு எல்லாத்தையும் கேட்டே தீர வேண்டிய நிர்பந்தம் இருந்தது வந்த புதிதில். அது அவனுக்கு செய்யும் ராகிங் போல் எடுத்து கொள்ள வேண்டி இருந்தது.

உவன் சுரேஸை இப்ப நல்லாய் தெரிந்தா பிறகு கூட அன்று ஒரு நாள் அவனுடன் அப்படி விடாப்பிடியாக வாதிட்ட தன்னுடைய முட்டாள்தனத்தை உணர்ந்து பின்னும் இப்பவும் அவனுடைய கதைக்கு கதை பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறான்..சுரேஸை பற்றி அவனுக்கு இப்ப நல்லாய் தெரிந்தாலும் சுரேஸை தெரியாத ஆட்களுக்கு அவனை பற்றி கட்டாயம் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

சுரேஸ் அவனது மைத்துனன் மாதிரி பெண் சகோதர பொறுப்போ தாய் தகப்பன் ஊரிலை வறுமை கோட்டு கீழ் கஸ்டப்படுற மாதிரி ஒன்றும் இல்லை ,மைத்துனனுக்கு ராஜா என்று ஏதோ பெயர் ..அது கூட ஒருதருக்கும் தெரியாது .சுரேஸ் அதிகாலையிலே டிப் டொப்பாக வெளிக்கிட்டு செல்வான் .விஸ்தரிப்பானேன் அவளுக்கு காதலி இருந்தாள் ஒரு தமிழ் பெட்டை ..தன்னுடைய உடைந்த தத்துவங்கள் எல்லாவற்றையும் ஏற்றி அவனுடைய காதலுடன் அவளிடம் திணித்திருந்தான் .உவருக்கு உந்த தமிழ் பண்பாடு கலாச்சரம் என்பவற்றில் படுதீவிரம் .இந்த கட்டிடத்தின் மூலை யன்னலில் இருந்து பார்க்கும் பொழுதே அந்த தலைநகரத்தின் பிரசித்து பெற்ற சிவப்பு விளக்கு பகுதியின் வீதியின் தொடக்க பகுதி தெரியும் . என்னதான் கதைத்தாலும் சுரேஸும் பொழுது போகாமால் அத்தெருக்களில் திரியும் சில தமிழ் பொடியளின் கரெக்டர்தான்

பனை மரத்துக்கு கீழே இருந்து பாலை குடித்தாலும் கள்ளு என்று தான் நினைப்பினம் அவன் வர விரும்பவில்லை என்று பல முறை சொன்னாலும் அவகளோடை ஒன்றும் படுக்க போக வேண்டாம் .சும்மா வந்து தெருவை ஒருக்கா வேடிக்கை பார் என்று சொல்லி சுரேஸ் ஒருக்கா கூட்டி கொண்டு போனவன். அந்த தெருவின் ஒவ்வொரு வீட்டின் முன் கண்ணாடி கூண்டுக்குள் பல தேசத்து பல மொழி பேசும் பல வயது உடைய பெண்கள் .விலையும் அப்படி இப்படி தராதரத்தை அழகை பொறுத்து போலை. .

வேடிக்கை பார்க்க கூட்டி கொண்டு போன சுரேஸு கூட ஒரு தீடிரென்று கண்ணாடி அருகில் சென்று அந்த பெண் இந்திய வம்சாவளி சூர்ணாம் பெண் போல இருந்தாள் .,சந்தையில் பேரம் பேசுவது மாதிரி பேசிக் கொண்டிருந்தான் .அவளும் அப்படியே .இத்தனை நிமிடத்தில் முடித்துவிடனும் இதுக்கு மேலை ஒரு நிமிடம்  என்றாலும் வேற கணக்கு.உனக்கு வைக்கிறதுக்கு மட்டும் தான் அதுக்கு மேலை என்னில் எதுவும் எதிர்பார்க்க கூடாது என்று ஒரு மூச்சில் சொல்லி முடித்தாள் . அவனுக்கு சுரேஸையும் அவளையும் பார்க்க எரிச்சல் எரிச்சலாக வந்தது ... உப்பிடி பேரம் பேசி பேசி போய் எந்த உணர்வு பரிமாற்றம் இல்லாமால் என்னத்தை காணுறியளோ தெரியலை.,இதிலும் பார்க்க ஏதாவது சந்து பொந்துக்குள்ளை வையுங்குவோடா சொல்லி அவனை இழுத்து கொண்டு போக முயற்சி செய்தான் ..அப்பெண் தீடிரென்று கூச்சிலிட்டு கூறினாள் ..நீங்கள் சிறிலங்கன் தானே .இஞ்சை எல்லாரும் முடிவெடுத்து இருக்கிறம் உங்களை எல்லாம் அண்டுறதில்லை எண்டு ...அண்டை கொரு நாள் அந்த மூன்றாம் கண்ணாடியில் உள்ள டச்சு காரியின்ரை மார்பை ஆழமாக உங்கடை பொடியன் ஒன்று கடித்து போட்டானாம் ..காணதாதை கண்ட மாதிரி...எங்கத்தை காண்டுமிராண்டி ஆட்களப்பா நீங்கள் என்று பட பட கூறி ஆத்திரத்தை கொட்டினாள்..

அவனை இழுத்து அந்த தெருவை விட்டு வெளியேறும் பொழுது நம்மடை பொடியள் சிலர் தோளின் தோளின் மேல் கை போட்டு சாகாவசமாக தெருவுக்குள் சென்று கொண்டிருந்தனர் .சுரேசின் மேல் இருந்த ஆத்திரத்திலும் பார்க்க நம்ம அந்த பொடியள் மேல் ஆத்திரம் மேலோங்கியது .ஏனென்றால் வந்த கொஞ்சம் நாளில் அந்த றெட் குறொஸில் வேலை செய்யிற பெட்டை அவனிலை ஒரு இது .அவனுக்கு அவளில் மேலை ஒரு சீரியசான இது இருக்கோ தெரியாது .அவர்களிடையே புத்திஜீவதமான பரிமாற்றத்தில் தொடங்கி உணர்வு உடல் ரீதியாக வரை சென்று விட்டது .அவள் தான் அந்த இனவாத டெலிகிராப் பத்திரிகையில் வந்த செய்தியை மொழி பெயர்த்து சொல்லும் பொழுது முதலில்ஆத்திரம் தான் வந்தது .தோளுடு தோள் போட்டு செல்லுவது நம்மவர்களின் சாதரணமான விசயத்தை இப்படி தங்களுடைய கண்ணோட்டத்துடன் பார்த்தது. ஒரு காட்டுமிராண்டி ஓரினசேர்க்கை கூட்டம் தலைநகரை நோக்கி வந்து இறங்கியுள்ளது என்றது தான் அந்த செய்தி.

.சிவப்பு விளக்கு போவது பற்றி விவாதித்து வரும்பொழுது எல்லாம் சுரேஸ் கேட்ட கேள்வி அவனை பார்த்து அந்த றெட் குறஸ் காரியோடு படுக்கிறியே அது என்ன மாதிரி என்று...அதுக்கும் இதுக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமால் என்னடப்பா அந்த தமிழ் பெட்டையை லவ் பண்ணுறாய் என்று,நக்கலாய் கேட்டான் அவன்.

,அதுக்கு கலங்கிய கண்களுடன் பதில் சொல்லும் பொழுது கோபம் ஆத்திரம் எல்லாம் சேர்ந்து வார்த்தையாக வெளியில் வந்தது.அவள் வேசையை பற்றி கதையாதை ..அவள் உண்மையில் வேசையாடுறவள் தான் ..அவள் இப்ப உந்த கண்ணாடி அறையிலையும் நிக்க போறாள் என்ற கதையும் அடிபடுது ...அந்த மூதேசி என்ரை ஆளாய் கொஞ்ச காலம் இருந்தது என்றதுக்காக சொல்லவில்லை ..ஒரு தமிழ் பெட்டை நிக்கிறதை என்னாலை தாங்க முடியாமால் இருக்குது.அதோடை அனுமதிக்க இயலாது .எங்கடை கலாச்சரம் என்ன பண்பாடு என்ன ? அதனாலை இங்க இருக்கிற இயக்க பொடியளிட்டை சொல்லி இருக்கிறன் ..அவள் அப்படி கண்ணாடிக்குள் நிக்கிறதுக்குள்ளை அக்சன் எடுக்க சொல்லி ...அவன்களும் பார்ப்பம் என்று இருக்கிறான்கள்

அதெல்லாம் இருக்கட்டம் சுரேஸ்.... என்று விளித்து உனக்கு ஒரு கதை சொல்லவேணும் என்று நினைத்தனான் .இந்த இடையில் சொல்லுறன் ..உன்ரை மைத்துனன் கஸ்ட பட்ட குடும்பத்திலை இருந்து வந்தவன் என்று சொல்லி இருக்கிறாய் .அவனும் உன்னைப்போல் உப்பிடி திரிய விடாதை ..அவனது போக்கே சரியில்லை. ...எனக்கென்னவோ அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் சந்தேகத்தை தருகுது என்று சொல்லி முடித்தான் அவன். ..ராஜா அப்படி ஆள் இல்லை அப்படி ஏதும் இருந்தால் கை காலை எடுத்து போடுவன் என்று அவனுக்கே தெரியும் என்று சுரேஸ் பதில் கூறினான்.

இவர்களை கீழை இறங்கியும் தேடியதில் தோல்வி கண்ட அவன் .இதுகளோடை இழுபடுறதிலும் பார்க்க தானே ஒரு முடிவுக்கு வரவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு படி ஏறிக்கொண்டி  இருந்தான்.

 கொஞ்சம் முன் இறங்கும் பொழுது, இடித்து தள்ளிய கறுவல் இப்பவும் அதே இடத்தில் இருந்து புகைத்து கொண்டிருந்தான் .ஏனோ தெரியவில்லை இப்பொழுது கோபிக்கவில்லை இவனை பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தான் .அவனுக்கு சிரிக்கும் மூட்டில் இல்லை ,அறையை திறந்து உள்ளே சென்றான் .சுரேஸின் மைத்துனன் ராஜாவின் கட்டிலில் தலையணையின் பின் ஒரு கட்டு பொருள் தென்பட்டது ,

இவனுக்கு இவளவும் என்னத்துக்கு என்று வாய் உளறியது ..

அவனறியாமாலே...

அப்பொழுது டெலிபோன் அடித்தது.

 மறு முனையில் ஒரு மிகவும் வயதான மூதாட்டி

ராஜாவை தேடி வந்த அவசர அழைப்புக்கு அவள் கூறிய காரணத்தினால்

தலையணை கீழ் இருந்த அவ்வளவு கட்டு கொண்டெம் ஏன் என்று விளங்கியது

ஆம் ,,கோல் கேள் மாதிரி ....ராஜா ஒரு கோல் போய்

சுரேஸ் அறிந்தால் ,,அறியத்தான் போறான் ..

.கண்ணாடி அறையில்லாத தான் வசிக்கும் இந்த இடத்தில் இருந்தும் ..என்று,,,......


(யாவும் கற்பனை)